เธอที่รัก
กลับไปหนุนตักเพื่อพักผ่อน
สู่เริ่มต้นชีวิตใหม่ในห้วงตอน
โลกแห่งละครสอนจิตใจ

บ้าน
คือความเบิกบานอันยิ่งใหญ่
ท่ามเส้นทางอันแสนไกล
เธอเรียนรู้แล้วใช่ไหม...หัวใจเธอ

บ้าน
คือความสุขสำราญอันเลิศเลอ
เพียงพอแล้วความร้าวรานพานพบเจอ
อย่าให้บ้านรอเก้อ-รอเธอมา

เธอที่รัก
การเดินทางแสนเหนื่อยหนักและอ่อนล้า
จักจากจางในชั่วกะพริบตา
เมื่อเธอถึงซึ่งชายคาแห่งรวงรัง


ฉันอยู่ในทุกท้องถนนบนทางชีวิต
อยู่ใกล้ชิดเคียงข้างร่วมสร้างหวัง
อยู่กับเธอด้วยแรงแห่งพลัง
ศรัทธาและจริงจังเสมอไป
โชคดีกับทุกสรรพสิ่ง
โชคดีกับความจริงอันยิ่งใหญ่
โชคดีกับความฝันอันแสนไกล
โชคดีกับทุกลมหายใจแห่งความเป็นเธอ

...

แด่.การกลับบ้านของชีวิต
๑๓ พฤษภาคม ๕๓