สวัสดีครับ พี่หนานเกียรติ

ผมเขียนกลอนสองบทในวาระที่ต่างกัน...
บทแรกที่อยู่ในรูปภาพ เขียนตามแรงผลักจากด้านในของตัวเอง
ส่วนบทหลัง เขียนให้มิ่งมิตรที่กำลังเดินทางกลับบ้าน...

...

เธอที่รัก
การเดินทางแสนเหนื่อยหนักและอ่อนล้า
จักจบลงในชั่วกะพริบตา
เมื่อเธอถึงซึ่งชายคาแห่งรวงรัง