หากนึกได้ว่าควรหาเวลาพักผ่อนบ้าง ผมก็ตัดสินใจอย่างเร็วที่จะพาตัวเองไปอีกที่หนึ่ง แม้ใครสักคนบอกว่า ความสุขบางทีไม่ใช่การเคลื่อนตัวเองไปสถานที่แห่งใหม่ แต่เป็นการอยู่จุดเดิม มองสิ่งเก่าๆอีกมุมหนึ่งที่เเตกต่างออกไป ด้วยใจที่มีสุข เเต่.. ผมก็ยังอยากไปเที่ยวอยู่ดี

ผมเลิกจากมหาวิทยาลัยในช่วงบ่าย..รีบกลับห้องอาบน้ำ จัดเสื้อผ้าสองสามชุดลงเป้ จัดกล้อง เลนส์ให้พร้อมสรรพ์ พร้อมกับโทรศัพท์ไปจองที่พักปลายทางที่จะเดินทางไป

ผมตรงไปที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ที่นี่มีจุดรถตู้เดินทางออกจากกรุงเทพ (แบบดาวกระจาย) คือ สามารถเดินทางออกไปทุกทิศทุกทาง โดยเฉพาะจังหวัดใกล้ สะดวกและราคาโดยสารที่ไม่แพง

ผมรับตั๋วพร้อมจ่ายเงิน ๑๖๐ บาท ปลายทางจังหวัดทะเลชายฝั่งด้านตะวันออก รถตู้คอมมูเนเตอร์ แล่นฉิว แอร์เย็น ผ่านถนนมอเตอร์เวย์ ไม่น่าเชื่อว่าเพียงไม่กี่อึดใจ ผมเดินทางออกจากกรุงเทพมาไกลถึงจังหวัดระยองแล้ว ...

เกิดอาการหิวฉับพลัน เวลาที่ยังมีเหลือเฟือ ผมเลยขอให้รถจอดบริเวณห้างแห่งหนึ่งของระยอง เดินดุ่มเข้าไปสั่งไก่ชุดใหญ่ นั่งกินอย่างเอร็ดอร่อยดูจากผลงานไม่น่าเชื่อว่าผมทานไก่ไปเยอะขนาดนี้ เล่นเอาอิ่มแปล้ ...รออาหารย่อยด้วยการเปิดคอมพิวเตอร์เข้า Facebook ทักทายกัลยาณมิตร และรายงานว่า ตอนนี้ผมเดินทางมาถึงไหนแล้ว

ผมค่อนข้างโชคดี...ที่ระยองกำลังจะมีงานผลไม้ ดังนั้นช่วงนี้ผลไม้ถูกมาก เป็นผลไม้ที่โปรดปรานทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นทุเรียน มังคุด ฯลฯ เป้าหมายที่ผมสนใจ ก็มีเรื่องผลไม้อยู่ด้วย งานนี้ไม่ผิดหวังครับ

ถึงเวลาเดินทางต่อไปยังที่พักริมทะเลที่จับจองไว้...อากาศยังร้อนอยู่บ้าง พระอาทิตย์ใกล้จะลับตรงมุมทะเลแล้ว  ใครจะคิดว่าช่วงบ่ายผมยังอยู่ในมหาวิทยาลัย แต่เย็นนี้ผมกำลังย่างเท้า ก้าวช้าๆ ให้เท้าบดเม็ดทราย สัมผัสอากาศชายทะเล ที่พระอาทิตย์กำลังอัสดง...สวรรค์รำไร

 

กลับไปที่ห้องพัก ...เสียงคลื่น...ดังแผ่วๆ ...ลมทะเลพัดเข้าทางหน้าต่างห้องพัก กลิ่นทะเลเป็นกลิ่นเฉพาะ และรู้สึกโล่ง สบาย นอนเล่นดูทะเลยามเย็น มีความสุข สบายใจจัง

แสงไฟจากโป๊ะเรือเริ่มมองเห็น ท้องฟ้ามืดอย่างรวดเร็วหลังจากตะวันลับขอบทะเล ...จุดหมายในเย็นวันนี้ คือร้านอาหารทะเลสดๆ (ที่ผมแอบคิดเมนูไว้ในใจเสร็จสรรพ์) ไม่พ้น ปูม้านึ่งเป็นเมนูหลักๆ

ร้านที่ผมเลือกนั่งเป็นร้านเดิมที่ผมเคยมาเมื่อไม่กี่เดือนก่อน โต๊ะที่นั่งก็ยังเป็นโต๊ะเดียวกันในครั้งก่อน จะบังเอิญอะไรขนาดนั้น เมื่อโต๊ะที่ว่าว่างพอดี สั่งอาหารเสร็จ นั่งมองเกลียวคลื่นกลางคืนที่อยู่ไกลแค่ไม่กี่เมตร แสงไฟวิบๆอยู่ไกลๆ เป็นเรือประมง ผมนั่งมองดูจุดไฟเหล่านี้เป็นเส้นตรงที่มองได้ในระดับสายตา ก่อนที่จะจัดการอาหารทะเลสดๆที่วางตรงหน้า ...อิ่มหนำครับ

-------

คืนนี้เป็นคืนที่ผมรู้สึกว่า ปลอดโปร่ง สูดอากาศดีๆได้เต็มปอด แม้ปิดแอร์ในห้องพัก เรายังเปิดรับลมทะเลได้ ไม่อบอ้าว ...ผมเผลอนอนหลับไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มารู้ตัวอีกทีก็เช้าแล้ว

จัดการตัวเองกับอาหารเช้า กาแฟสดๆ แกล้มทะเลเช้านี้ ทำให้อาหารเช้าวันนี้ผมนั่งยืดยาด ยาวนานกว่าปกติ...

ทริปวันนี้คือ ออกไปถ่ายรูปครับ...

เพื่อซ้อมมือ และ อีกอย่างที่ตั้งใจคือ นำมาฝากเพื่อนๆใน Gotoknow ไงครับ..