...รักลูกดังดวงใจ...

 

 

 

 

 

เมื่อช่วงเที่ยงกว่าที่ผ่านมาได้ดูข่าวภาคเที่ยงทางช่อง ๓ เกี่ยวกับข่าวที่มีรถยนต์คันหนึ่งที่ขับโดยสตรีสูงวัยในประเทศออสเตรเลียเกิดเสียหลักพุ่งเข้าข้างทาง ในขณะที่มีพ่อ ลูก และ ปู่ ย่า กำลังเดินบนทางเท้า

 

ในภาพข่าว รถสีขาวคันนั้นพุ่งเข้ามาอย่างเร็ว ขณะนั้นหนูน้อยยังอยู่บนรถเข็น พ่อของเจ้าหนูยืนอยู่ข้างๆแต่เห็นพอดีขณะที่รถพุ่งเฉียงเข้ามาด้านหลัง (ในภาพข่าวไม่เห็นภาพปู่ และ ย่า แต่เนื้อข่าวแจ้งว่าทั้งสองก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน)

 

ในเสี้ยววินาทีนั้น พ่อก็รีบคว้่่าตัวเจ้าหนูขึ้นมาอยู่ในอ้อมกอดในเสี้ยววินาที พร้อมกับหันหลังให้รถที่พุ่งเข้ามาชนกับตัวเองอย่างจังเพื่อเป็นการปกป้องลูกน้อย หลังจากที่รถพุ่งเข้ามาแล้ว พ่อที่อุ้มหนูน้อยในยอดอกยังขยับไม่ได้เพราะรถพุ่งเข้ามาอัดเข้าที่ขา โดยอัดเข้าไปกับร้านค้าข้างทาง ปรากฎว่า พ่อของหนูน้อยขาหัก แต่หนูน้อยปลอดภัย

 

เห็นข่าวนี้เลยรีบเขียนบันทึกไว้เพราะ ประทับใจกับความรักที่ยิ่งใหญ่ของพ่อที่มีสัญชาตญาณแห่งการปกป้อง และ กระทำตอบสนองต่อเหตุการณ์เฉพาะหน้าด้วยสติที่เต็มเปี่ยม

 

เขียนไปก็คิดถึงพ่อไปครับ พ่อจากผมไปแล้วได้ประมาณ ๔๐ วันแล้วจากอุบัติเหตุรถชน เมื่อเช้าหยิบรูปพ่อใบเล็กที่ติดไว้ในกระเป๋าตัวเองก็ยิ่งคิดถึงพ่อครับ

 

ขอชื่นชมกับทุกความรักของพ่อ(และแม่)ที่มีให้ลูกอย่างบริสุทธิ์ไม่มีเงื่อนไขครับ