โรงเรียนที่มีการเรียนการสอนด้วยวิธีสอนแบบปกติ มีข้อจำกัด ข้อดีและข้อเสียอยู่บ้าง
แตกต่างจากโรงเีรียนทางเลือกในด้านวิธีการคิดและวิธีการสอนของครู
โรงเรียนทางเลือกทั้ง 3 โรง มีแนวคิดและวิธีการสอนที่คล้ายคลึงกัน คือ มุ่งเน้นวิธีการสอนเด็กแบบธรรมชาติ พัฒนาการตามวัยมากกว่า โรงเีรียนที่สอนแบบปกติ
ที่ยัดเยียดความรู้ให้กับเด็ก...บางครั้งก็มากเกินความจำเป็น ยิ่งหลักสูตรใหม่ๆเนี่ย...
ได้เรียนแต่อะไรไม่รู้ หาประโยชน์ไม่ได้เลย วรรณกรรม วรรณคดีอะไรก็ไม่รู้จักสักเรื่อง
(ดิฉันเองก็ใช่ว่าจะเก่งนะคะ แต่สมัยของดิฉันก็ได้เรียนเรื่องเหล่านี้แทรกอยู่ในรายวิชาภาษาไทย น่ะค่ะ ใครเคยเรียนตำรา มานะ มานี ปิติ ชูใจ ก็จะทราบกันดีค่ะ ว่าจะมีแทรกอยู่ในบางบท ในแต่ละระดับชั้น...) วิชาประวัติศาสตร์ยิ่งแล้วใหญ่...ดิฉันถามน้องม.6
เรื่อง มหาราชของไทย รู้จักไหม ว่ามีใครบ้าง? ก็ตอบไม่ได้น่ะค่ะ ดิฉันเลยลองคิดดูเล่นๆ
ว่า แล้วในอนาคตการศึกษาของบ้า่นเราคงจะแย่กว่าเวียดนามแน่ๆเลย...ทำไมมันถอยหลังลงคลองกันอย่างนี้.....
เมื่อได้ดูเรื่องโรงเรียนทางเลือกแล้ว ดิฉันมีความคิดว่า ถ้าการเรียนการสอนของโรงเรีียนอื่นๆ เป็นแบบ โรงเรียนทางเลือกก็น่าจะดีไม่น้อย นักเรียนน่าจะมีความสุขในการมาโรงเรียนทุกวัน ไม่ต้องบังคับขู่เข็ญกันเหมือนทุกวันนี้...มาเรียนแต่ตัว หัวใจอยู่บ้าน...
จะเรียนจะสอนแต่ละทีต้องบังคับข่มขู่กันเหมือนกับไม่ใช่โรงเรียน...
ครูก็เหนื่อยทั้งกายทั้งใจ...นักเีรียนก็เบื่อหน่ายกับการเรียนการสอนของครู
และเนื้อหาวิชาที่ต้องเรียนรู้ในแต่ละวัน...แต่ในการเรียนการสอนแบบโรงเรียนทางเลือกทำได้ยาก..ซึ่งครูจะต้องเก่งมากๆ ในการบูรณาการรายวิชาต่างๆเข้าด้วยกัน
ซึ่งโรงเรียนปกติทำได้ยากมาก...เพราะแค่ครูสอนวิชาเดียวก็เหนื่อยมากแล้ว
ดิฉันไม่คิดว่าจะมีโรงเรียนทางเลือกแบบนี้อยู่ในประเทศไทยจริงๆ
