ลืมอะไร
สวัสดีครับทุกท่าน
พฤษภาคม แล้ว ก็ยังร้อนกันอยู่เลยนะครับ อากาศร้อนก็แค่อากาศ
อย่าร้อนใจเหมือนอากาศก็แล้วกัน
วันนี้ผมมีนิทานเรื่องหนึ่งมาฝาก เป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร ไปดูกันเลยดีกว่า
ชายสูงอายุ 4 คนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็ก วันหนึ่งมีโอกาศมาพบปะกันจึงไป
เลี้ยงสังสรรค์กันจนดึก ด้วยอายุมากแล้วและก็ดึกมากแล้ว ชายคนที่ 4 จึงเสนอให้ไป
นอนที่อพาร์ทเมนต์ ของเขา ซึ่งอยู่ชั้นที่ 60 แต่วันนี้ ลิฟท์ที่อพารท์เมนต์ ดันเสีย ทั้ง
หมดจึงตัดสินใจเดินขึ้นบันได ไปสู่ชั้น 60 และเพื่อไม่ให้เหงา ทั้งหมดจึงตกลงกันว่า
ให้ผลัดกันเล่าเรื่องต่างๆให้กันฟัง
ชายคนที่ 1 จึงเล่าเรื่อง ตลก ทั้งหมดได้ฟังเรื่องตลก ก็ขำ น้ำหูน้ำตาไหล และถึงชั้นที่
20 เรื่องก็จบพอดี
ชายคนที่ 2 จึงเล่าเรื่อง ประสบการณ์การทำงาน การผจญภัยและการเจอปัญหา ต่างๆ
ในอดีต ทุกคนต่างก็ตื่นเต้นกับเนื้อเรื่อง จนถึงชั้นที่ 40 เรื่องก็จบพอดี
ชายคนที่ 3 จึงเล่าเรื่อง เศร้า ทุกคนพอได้ฟังก็เศร้า จนได้ตาไหล และก็จบ เรื่องที่
ชั้น 60 พอดี
และทุกคนก็มายืนอยู่ที่หน้าห้องของชายคนที่ 4 เพื่อจะเข้าห้องพักหลังจากที่เดินขึ้นตึก 60 ชั้น
ชายคนที่ 4 จึงบอกว่า ผมยังไม่ได้เล่าเลย ขอเล่าเรื่องที่ เศร้าที่สุดก่อน
“เรื่องมีอยู่ว่า ..... ผมลืมเอากุญแจห้องขึ้นมาด้วย”
ผมอ่านเรื่องนี้ครั้งแรก ก็เห็นว่าตลกดีนะครับ
แต่พอมาคิดอีกมุมหนึ่งมันเป็นตลกร้ายได้นะครับ

ชอบจริงๆเรื่องนี้ คิดถึงตัวเองเลยค่ะ
จะปรับปรุงตัวแล้วค่ะ
เป็นเรื่องที่ดีมากเลยครับ
ตอนนี้ผมก็อายุ 24 แล้ว จะทำตัวให้มีคุณค่ามากกว่านี้ครับ
เอ่อ พี่พุฒิเป็นคนที่เล่าเรื่อง ตั้งแต่ชั้น 40 - 6o ใช่มั๊ยครับ
อิอิ^^
ขอบคุณที่แวะมาครับ โปเต้ ..
ชีวิตที่มีคุณค่าคือชีวิตที่ทำให้ชีวิตอื่นมีคุณค่าครับ