ทุกๆ เช้าที่เราตื่นขึ้นมานั้นเป็นวันที่ดีเสมอ
วันนี้เป็นเช้าที่ดีอีกวันหนึ่ง...ตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าตัวเองยังหายใจอยู่
เช้านี้เป็นอีกวันที่สามารถเอาชนะความขี้เกียจที่สั่งสมอยู่ในตัวได้ หลังจากเป็นทาสของมันมาหลายวันแล้ว การตื่นขึ้นทันทีที่รู้สึกตัวนั้น สำหรับข้าพเจ้า จะว่ายากก็ยาก จะว่า ง่ายก็ง่าย เพราะอาศัยเพียงการตัดสินใจ ณ วินาทีนั้น คือ ถ้าหากโอ้เอ้ไม่ยอมลุก มัวแต่บอกตัวเองว่า อีกเดี๋ยวน่า...อีกห้านาทีนะ...รับรองว่าอีกยาวแน่ๆ จะว่าไปก็เหมือนกับการดวลดาบกับความขี้เกียจในตัวเอง ต้องตัดสินใจในฉับพลัน ฟาดดาบลงโดนความขี้เกียจแล้วก็ จบ!!! เราสามารถลุกขึ้นมาได้ เพื่อเริ่มต้นเช้าวันใหม่พร้อมกับความภูมิใจกับตัวเอง(เปรียบเทียบเกินไปมั้ยเนี่ย?)
แม้ว่าวันนี้จะเป็นวันหยุด ข้าพเจ้าก็ยังมีงานที่ต้องทำ อย่างแรกเลยคือการซักผ้า ไม่อยู่บ้านมาหลายวัน เมื่อกลับมาก็ถึงเวลาที่ต้องเก็บกระเป๋า ขนเอาเสื้อมาออกมาซัก...โอ๊ย เริ่มขี้เกียจอีกแล้ว 555
มีผ้าขาวหลายผืนที่ต้องซัก ตอนแรกข้าพเจ้าก็ซักไปตามธรรมดา คือแช่ผ้าเอาไว้ ขยี้ผ้าในกะละมัง แล้วก็เอาไปล้างน้ำสะอาด ตากบนราวตากผ้า
แต่เมื่อได้คลี่ผ้าออกเพื่อที่จะตากนั้น ปรากฏว่า รอยสกปรกคราบเปื้อนยังมีอยู่หลายรอย จึงได้นำไปซักใหม่ ขณะกำลังซักผ้านั้น ข้าพเจ้าก็นึกเปรียบการซักผ้าและจิตใจคนเรา หากไม่เคยคลี่ผ้าออกมาดู ไม่เคยสำรวจใจ ย่อมมองไม่เห็นว่ามีรอยเปื้อนที่ใดบ้าง...
ข้าพเจ้าเอาผงซักฟอกแต้มลงบนรอยคราบเปื้อนเหล่านั้น แล้วค่อยๆ ขยี้ผ้าให้สะอาด...
คราบเปื้อนบางคราบออกหมดจด ไม่หลงเหลือร่องรอยทิ้งไว้
บางคราบพอขยี้แล้ว ออกเป็นบางส่วนทำให้รอยเปื้อนนั้นจางลง
บางคราบเป็นคราบฝังแน่น ไม่ยอมออกเลยไม่ว่าจะขยี้เท่าไหร่
(สงสัยคงต้องไปซื้อน้ำยาซักผ้าขาวมาซักซะแล้ว)
จิตใจคนเรานั้นเหมือนกันผ้าขาว พอมีสีมาเปื้อน มีสิ่งสกปรกมาทำให้เป็นรอยด่างดำ เราก็จำเป็นที่จะต้องทำความสะอาด หากทิ้งไว้นาน ก็จะกลายเป็นคราบฝังแน่น ซักออกได้ยาก จึงต้องหมั่นซักทำความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ ยิ่งหากเป็นคราบที่ํซักยากๆ ก็ต้องพยายามซักเพราะเพียงมือขยี้คงไม่ออก คงต้องหาตัวช่วย...
สาธุๆๆ
นับว่าวิทยายุทธ์ก้าวหน้าขึ้นอีกระดับหนึ่งเนาะคุณหมอ
ในครั้งพุทธกาลมีพระรูปหนึ่งโดนพระพี่ชายตำหนิเลยคิดจะสึก
พระศาสดาทราบเข้าจึงไปหา
ตรัสว่า จูฬปันถก เธอชื่อว่าบรรพชาในสำนักของเรา, แม้ถูกพี่ชายขับไล่ ทำไม จึงไม่มาสู่สำนักของเรา ? มาเถิด, เธอจะต้องการอะไรด้วยความเป็นคฤหัสถ์ เธอต้องอยู่ ต่อไป ในสำนักของเรา ดังนี้แล้ว ทรงเอาฝ่าพระหัตถ์อันมีพื้นวิจิตรไปด้วยจักร ลูบเธอที่ศีรษะแล้ว พาไปให้นั่งที่หน้ามุขพระคันธกุฎีประทานท่อนผ้าที่สะอาด ซึ่งทรงบันดาลขึ้นด้วยฤทธิ์ ด้วยตรัสสั่งว่า จูฬปันถก เธอจงผินหน้าไปทางทิศตะวันออก ลูบผ้าท่อนนี้ ด้วยบริกรรมว่า รโชหรณ. รโชหรณ (ผ้าเช็ดธุลี ๆ) อยู่ที่นี้แหละ........
พระจูฬปันถก นั่งแลดูพระอาทิตย์ พลางลูบผ้าท่อนนั้น
บริกรรมว่า รโชหรณ รโชหรณ. เมื่อท่านลูบท่อนผ้านั้นอยู่,
ท่อนผ้าได้เศร้าหมองแล้ว. ลำดับนั้น จึงคิดว่า ท่อนผ้านี้สะอาด
แท้ ๆ. แต่อาศัยอัตภาพนี้ จึงละปกติเดิมเสีย กลายเป็นของเศร้า-
หมองอย่างนี้ไปได้, สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ ? ครั้นแล้ว เริ่ม
ตั้งความสิ้นและความเสื่อม เจริญวิปัสสนา.
จนสามารถถึงที่สุดทุกข์เพราะผ้าผืนเดียวได้อย่างงดงาม
......
ได้ฟังเรื่องเล่าสนุกๆ จากท่านธรรมฐิตอีกแล้ว
ดาวชอบฟังเจ้าค่ะ เหมือนฟังนิทานเลย คือสนุกแล้วยังได้ความรู้อีก อิอิ (ท่านธรรมฐิตคงบอกว่ารู้แล้วก็ให้นำไปคิดต่อ นำไปปฏิบัติด้วยแน่ๆ)
กราบเบญจางคประดิษฐ์งามๆ สามครั้งเจ้าค่ะ
สาธุ สาธุ สาธุ
ว้าว!ๆๆ
วันนี้เราคลี่ผ้าขาวแห่งใจออก เพื่อทำความสะอาดแล้วหรือยัง?
คารมช่างคมเสียนี่กระไร..
ว่าไปแล้วการซักผ้านี่เหนื่อยจริงๆ แต่ก็ไม่เท่ารีดผ้า..จริงมั๊ยค่ะ...
"เพราะผ้าบางชนิด ถึงจะพรมน้ำอย่างไร ก็รีดไม่เรียบค่ะ"
อ่ะ อ่ะ..คมตามเลย..สบายดีน่ะค่ะ
ดาวเห็นด้วยค่ะ...เพราะดาวชอบซักผ้ามากกว่ารีดผ้า อิอิ
แบบว่าดาวชอบเล่นน้ำมากกว่ายกเตารีดรีดผ้าค่ะ ระยะหลังเวลาซื้อเสื้อผ้าเลยเลือกแบบ บิด..ตาก แล้วใส่ได้เลย 555
คุณครูสบายดีนะคะ ^^
ระลึกถึงเสมอค่ะ
สวัสดีค่ะ
ผู้ที่คอยพิจารณาธรรมอยู่เสมอ เห็นอะไรก็หยิบมาวิจัยได้ ได้สิ่งเตือนใจจากสิ่งต่างๆรอบตัว
อนุโมทนาด้วยค่ะ
ป.ล.
ชอบภาพรอยยิ้มในภาพโลโก้นี้จังค่ะ อยากเห็นเป็นนี้เป็นภาพใหญ่ๆในบันทึกบ้างค่ะ
อยากเห็นภาพโลโก้แบบภาพใหญ่เหรอคะ...เดี๋ยวดาวจัดให้
พิเศษสำหรับพี่ตุ๊กตาเลยนะคะเนี่ย อิอิ
อิอิ มาชมภาพ
สดใสจังค่ะ
พอดีว่าได้มุมกล้องช่วย...เลยได้สวยกว่าตัวจริงค่ะ 555
วันนี้เราคลี่ผ้าขาวแห่งใจออก เพื่อทำความสะอาดแล้วหรือยัง?
มีคนบอกว่าทุกๆ เช้าที่เราตื่นขึ้นมานั้นเป็นวันที่ดีเสมอ...
ขอให้วันนี้เป็นอีกวันดีๆ ของคุณครูนะคะ
ดาวไปปฏิบัติธรรมที่วัดหนองป่าพงมาค่ะ...จริงๆ ก็อยากจะไปอยู่แล้ว พอดีทางโรงพยาบาลมีโครงการอบรมจริยธรรมบุคลากร ก็เลยชวนเจ้าหน้าที่ไปด้วยกันเยอะๆ รู้สึกว่าต้องชาร์จแบ็ตให้จิตใจก่อนจะไปเรียนค่ะ (ถึงโรงพยาบาลไม่จัดไปก็ว่าจะลาไปค่ะ อิอิ)
ขอบคุณที่ช่วยเปรียบเทียบต่อนะคะ...จริงๆ ตัวช่วยของแต่ละคนอาจจะไม่เหมือนกัน ที่จุดๆ ไว้ให้เติมคำในช่องว่างค่ะ 555
ขอบคุณค่ะ
แวะมาบ้านหมออีกครั้งแต่ไม่ได้มาตรวจโรคนะ
เอายามาไว้เป็นเสบียงในภายภาคหน้าเนาะคุณหมอ
คนเรามักจะถูกหลอกให้สุขและทุกข์กับความคิดของตัวเองเสมอค่ะ ดาวเองก็เป็นเหมือนกัน...บางครั้งพอนึกขึ้นมาได้ ก็นั่งหัวเราะให้กับความคิดของตัวเองว่า จะไปคิดให้มันทุกข์ทำไมน๊า?
ตอนนี้อยู่ในระหว่างการเรียนรู้ค่ะ
ขอบคุณนะคะที่แวะมาทักทายกันในเช้าวันหยุด มีความสุขมากค่ะ ^^
กราบขอบพระคุณท่านธรรมฐิตงามๆ ที่ส่งยามาไว้ให้เป็นเสบียงนะเจ้าคะ
สาธุ สาธุ สาธุ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณหมอดาว
ไม่เคยได้มาเยี่ยมกันเลย แต่ได้ติดตามเรื่องราวของหมอดาว ตั้งแต่ทราบข่าว น้องนก
ขอบคุณธรรมมะดีๆค่ะ
วันนี้หลังซักผ้าให้กับทุกคนในครอบครัว ได้มาอ่านเรื่องราวดี ทำให้ได้ข้อคิดเตือนตน
ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
"ทุกๆ เช้าที่เราตื่นขึ้นมานั้นเป็นวันที่ดีเสมอ"
เป็นคำพูดที่ดีมากเลยค่ะ แสดงให้เห็นว่าคุรดาวเป็นคนที่มีทัสนคติที่ดีค่ะ ^-^
คุณดาวซักผ้าได้ขาว สะอาดหมดจดค่ะ ให้คะแนนความเป็นแม่ศรีเรือนไปเต็ม 100 ค่ะ :-)))