โลง...ละคอนเล็กๆ
เมื่อวาน...กับหนทางที่โรยด้วยกลีบดอกไม้...ฝนที่โปรยปรายลงมาเมื่อวานซืน...พากลีบดอกไม้ให้ล่วงหล่นลงสู่ดิน...สีชมพูยังสดใส...ทับถมบดบังแผ่นธรณี...ราวกับว่าจะแย้มยิ้มเยาะเย้ยความจริง..ที่ปรากฏ...โลง...กับ..ละคอนเล็กๆที่เล่นกันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน.....บนหนทาง...ที่โรยด้วยกลีบดอกไม้
มันคือธรรมชาติที่แสดงสัจจะแห่งชีวิตและสรรพสิ่งครับ
ที่บ้านนุชฝนไม่มาเยือนเลยค่ะ ทั้งร้อนและแล้งโชคดีที่อยู่ติดน้ำ
เอาดอกไม้มาใช้ทำขนม นำมาฝากค่ะ ไอศกรีมดอกอัญชันนี่ฝีมือนุชเองนะคะ คั้นน้ำจากดอกอัญชันแล้วใส่น้ำมะนาวลงไปได้สีม่วงสวยปานนี้เลยค่ะ
นี่ขนาดไม่มีภาพให้ชมนะครับ ตัวหนังสือยังฉายชัดให้เห็นภาพอย่างน่ามหัศจรรย์
นับถือครับ-นับถือ
ถึงได้บอกไงครับ...
อ่านบันทึกของท่านครั้งใด เหมือนเดินอยู่ในสวนปรัชญา...
..ขอบคุณครับ...
สวัสดีค่ะคุณแผ่นดิน....แหะๆ..ล้อยายเล่นหรือเปล่าเจ้าคะคะ...เดี๋ยวจะลอยตามคุณตาไปเสียดอก..อะอะไปลุยสวนปรัชญาที่ว่าเจ้าค่ะ....คุณนุชคะขอบคุณจากใจจริง...ไอสครีมสีแม่หม้าย...ยายจะส่งไปให้คุณตา..คนข้างกายยายธี...สู่สวรรค์เมื่อกลางวันวานนี้จ้ะ.....(ธรรมชาติ..สัจจะ..แห่งชีวิต..ค่ะ..คุณชัยพจน์ บวรสิงห์..ขอบคุณค่ะ)....ยายธี