สนุกขำขันวันละนิดจิตแจ่มใส่
| |
ครอบครัวหนึ่งมียายกับหลานชายอยู่ด้วยกันเพียง ๒ คน เนื่องจากพ่อแม่แยกทางกัน ยายก็พยายามเลี้ยงหลานด้วยความรักอย่างใกล้ชิด ไม่เคยห่าง เพราะยายกังวลว่าหากครอบครัวไม่อบอุ่น เด็กจะมีปัญหา เหมือนที่ใครๆ เข้าใจ จนหลานชายเรียนจบมัธยม และสอบเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังในเมืองกรุงได้
ระหว่างเรียนที่กรุงเทพฯ ยายพยายามให้หลานกลับบ้านทุกอาทิตย์ ทุกเดือน จนหลังๆ หลานไม่ค่อยกลับบ้าน จึงทำให้ยายต้องเดินทางเข้าเมืองกรุงมาเยี่ยมหลานชาย จนยายมาอยู่ได้ ๑ สัปดาห์ ยายก็คิดถึงบ้านตามประสาคนแก่ที่ไม่เคยไปไหนนานๆ หลานชายเลยส่งยายขึ้นแท๊กซี่ เพื่อจะไปขึ้นรถที่ขนส่ง
พอถึงหมอชิต...ยาย : แท๊กซี่ราคาเท่าไหร่
แท๊กซี่ : มองดูมิเตอร์ แล้วหันไปบอกยายว่า ๑๑๐ บาทครับ
เมื่อยายได้ยินดังนั้นก็พยายามหาเงินในกระเป๋าและตระกร้าหมาก แต่นับรวมกันได้ ๑๐๐ บาทพอดี ยายเลยหันไปบอกกับแท็กซี่ว่า
ยาย : ยายมีเงินแบงค์ย่อยและเงินเหรียญแค่ ๑๐๐ บาท “พ่อคุณ ช่วยถอยรถกลับหลังไป ๑๐ บาทให้ยายทีนะ จะได้พอดีกับค่าแท๊กซี่”
|
|
| |
| |
|
อิ-อิ ขำเล็กๆ
ฮาๆๆๆๆเหมือนเรื่องนับต้นขามที่หนามหลวงเลยครับ (กูอิ้บอกไซรว่ากูนับได้ร้อยหวา กูบอกว่านับได้ เย่สิบต้น ) ฮาๆๆๆๆ
เ
5555555555 ทำไมไม่จ่ายคนละครึ่งกับคนขับละยาย
จะได้เหลือเงินอีกหลายบาท 555555555
หายเครียดกับข่าวการเมือง เรื่องนี้ทำให้โลกน่าอยู่ขึ้นเยอะค่ะ
555555555555555555
หวัดดีค่ะ ยกมาขำทั้งทีมเลย คลายร้อนจังน่ะค่ะ
ฮาเลยครับ ไม่พอจริงๆๆด้วย ผมเคยไม่พอตอนไปสนามบิน ก็ไม่รู้ว่าขึ้นทางด่วนจะต้องจ่ายเอง เลยไปกดที่สนามบิน เกือบไปแล้ว...จะให้ถอยไปก็เกรงใจ ฮ่าๆๆๆๆๆ
ฮ่าๆๆๆดีนะครับที่ไม่ลืม ATM.เลยไม่ต้องถอยหลัง
ขอบคุณครับ