ฉันเหนื่อยเหลือเกิน บนทางเดิน ที่ไม่มี ใครห่วงหา ฉันล้มลง จนไม่อยาก จะลุกขึ้นมา หนทาง...ความฝัน ข้างหน้า ช่างห่างไกล ฉันเหนื่อยจริง... ยามท้อแท้ เหนื่อยใจ จนสิ้นหวัง หมดกำลัง ต่อสู้ หมดทุกสิ่ง หมดเรี่ยวแรง หัวใจ ที่พักพิง ก็มี เธอหนึ่งสิ่ง ที่พิงใจ ตอบฉันซักนิด ใครกันนะ ลิขิต ชีวิตฉัน พาให้เรา สองคน ได้พบกัน แล้วทำไม ต้องทำร้ายฉัน บอกที รัก
สวัสดีครับ
หวานปนเศร้า...
แต่งเก่งมาก ชอบอ่านค่ะ
แต่ครูใจดีแต่งกลอนไม่เป็นเลยค่ะ...
เอาไว้มาอ่านก็แล้วกันนะจ๊ะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
กลอนดีๆสีไม่ตกใครคนเขียน
ไม่มีคนแวะเวียนหายไปหมด
กอมาอ่านอีกทีน้ำตาหยด
ไปหมดแล้วพรรักเกลื้อนเพื่อนรักกลอน