บรรยากาศในกลุ่มประคับประคองจิตใจ
   บทบาทหนึ่งของพยาบาลจิตเวชคือการเป็นผู้นำกลุ่มบำบัด ในจำนวนกลุ่มที่ทำมีกลุ่มหนึ่งที่น่าสนใจนั่นคือกลุ่มประคับประคองจิตใจ (supportive group) 
   ในการทำกลุ่มประคับประคองจิตใจในผู้ป่วยจิตเวชครั้งล่าสุด มีผู้ป่วยเข้ากลุ่ม8คน การวินิจฉัยโรคคือโรคจิต โรคจิตเภท โรคอารมณ์แปรปรวน  สมองเสื่อม โรคพึ่งพิงสุรา ได้ให้แต่ละคนเล่าเรื่อง สมาชิกช่วยกันให้ข้อคิดเห็นให้กำลังใจอย่างอิสระและเลือกเรื่องที่น่าสนใจมาเป็นประเด็นที่ต้องช่วยเพียง 1 เรื่อง
    มีผู้ป่วยหญิงวัยรุ่นคนหนึ่งที่สมาชิกเลือกที่จะให้นำเรื่องราวมาช่วยหลือ เธอทุกข์ใจเกี่ยวกับโรคที่เป็นหลายโรค เป็นโรคทางกายแต่ส่งผลให้มีปัญหาทางจิต หูแว่ว ประสาทหลอน หวาดระแวง หงุดหงิดก้าวร้าว ทำร้ายตัวเอง
   เธอเล่าว่า ก่อนหน้านั้นโรคทางกายคุกคามเกือบจะเอาชีวิตไม่รอด เคยชัก เคยเข้าICU หลายวัน มีโอกาสได้มารักษาจนมีอาการดีขึ้นแต่ก็มีอาการทางจิตขึ้นมา เธอบอกว่าเบื่อ รู้สึกท้อที่ต้องรับประทานยาหลายเม็ด บางมื้อมากถึง 16 เม็ด ต้องรับประทานวันละหลายมื้อ
   ผู้นำกลุ่มคือพยาบาลเองได้เปิดโอกาสให้สมาชิกอื่นแสดงความเห็น
   "ถึงอย่างไรก็ต้องกินยา ผมกินยามากเหมือนกัน กินมานาน20ปี ขาดยาครั้งไหนอาการกำเริบทุกที กินยาแล้วจะดีขึ้น ไม่มีหูแว่ว"
    "อย่าท้อนะ ให้สู้ๆ"
    "เดี๋ยวก็หาย กินยาไปเรื่อยๆ"
    "ตอนนี้ดูอาการดีนะ แสดงว่ายาทำให้เราดีขึ้น"
    "เป็นกำลังใจให้นะ"
   ในตอนท้ายผู้นำได้ให้สมาชิกเล่าความรู้สึก
     ผู้ป่วยหญิงเจ้าของประเด็นบอกความรู้สึกว่าเธอรู้สึกดีที่ได้ระบายความรู้สึกในวันนี้ แต่ก่อนเคยระบายให้แต่พ่อแม่ฟัง วันนี้เพิ่งมีโอกาสเล่าให้ผู้ป่วยด้วยกันฟัง รู้สึกดี ขณะทีเธอพูดเห็นแววตาที่สดใส
    สมาชิกอื่นบอกว่าเพิ่งทราบปัญหาของเพื่อนสมาชิกคนนี้ รู้สึกดีที่ได้ให้กำลังใจเธอ ภูมิใจที่ได้ให้คำแนะนำแก่เธอ
    บรรยากาศเต็มไปด้วยความเห็นอกเห็นใจ ห่วงใย เข้าใจกัน
    ในตอนท้ายสมาชิกปรบมือชื่นชมตนเองก่อนปิดกลุ่ม