พอเก็บเกี่ยวข้าวและขนเข้าลานจวนนวดข้าวเสร็จแล้ว หลังจากนี้พวกเราเด็กๆลูกชาวนาก็จะมีเวลาว่างมากขึ้น งานหลักก็คือเลี้ยงควายในทุ่งนา...ช่วงนี้แหละพวกเด็กเลี้ยงควายชอบกันมากคือการหาจิ้งหรีดมากัดกัน..จิ้งหรีดที่นำมากัดกันนี้ต้องเป็นตัวผู้ และนิยมใช้จิ้งหรีดทองดำ มากกว่าทองแดง..

       จิ้งหรีดตัวผู้มักจะกรีดเสียง ทำให้เรารู้ว่ามันอยู่ที่ใดและตามจับมากัดกันจนได้....เมื่อจับได้มาแล้วก็ทำรังให้อยู่โดยใช้ดินเหนียวปั้นเป็นกล่องสี่เหลี่ยม หากมีกลักไม้ขีดไฟก็ใช้ได้เหมือนกัน แต่ใช้ดินเหนียวนั้นดูจะเป็นธรรมชาติดี จากนั้นก็จะหายอดหญ้าแพรกอ่อนๆให้มันกิน..

        จากนั้นพวกเราก็เริ่มจับคู่ให้มันกัดกัน โดยธรรมชาติของจิ้งหรีดตัวผู้ที่กรีดเสียงน่าจะเรียกตัวเมีย....พวกเราก็คล้าย ๆ ผู้ใหญ่ที่เขาเล่นชนไก่นั่นแหละ(ผู้ใหญ่เล่นไก่ชน เราเด็กๆก็กัดจิ้งหรีด)...แต่บางครั้งเมื่อเราปล่อยลงไปเพื่อให้มันกัดกัน มันก็ไม่กัดกัน...ทีนี้แหละครับ เราต้องทำให้มันกัดกันให้ได้..โดยใช้มือจับหนวดของมันแล้วก็หมุนๆๆๆแกว่งในอากาศ...จากนั้นก็ปล่อยมันลงไปเจอกันในเวที(กล่อง)อีกครั้ง..แปลกนะครับคราวนี้มันกัดกันจริง ๆ....เรามักเรียกวิธีการนี้ว่า “ปั่นจิ้งหรีด”

         ครับ  นั่นเป็นเรื่องราวเมื่อหลายสิบปีมาแล้ว  เดี๋ยวนี้ผมไม่เห็นเด็กๆเล่นกัดจิ้งหรีดกันแล้ว เพราะทุ่งนาบ้านผมมีแต่โรงงานเต็มไปหมด...มีแต่ผู้คน.....น่าดีใจแทนเจ้าจิ้งหรีดที่มันไม่โดนปั่นให้กัดกัน....“ ปั่นจิ้งหรีด ” ............!!!??