สองทางที่ไม่ควรทำคือเร่งรัดเกินไปหรือย่อหย่อนเกินไป
ขบวนการเล่นโยคะที่ชั้น ๕ ในเดือนเมษายน ดำเนินไปอย่างกระท่อนกระแท่นเนื่องจากมีวันหยุดมาก แต่เมื่อมารวมตัวกันใหม่ก็ทำได้ดีพอสมควร ผมเองได้พยายามทำท่านสะพานโค้งแต่ไม่สำเร็จสักที เป็นสะพานราบๆ ไม่ยอมโค้ง เหลือแค่ ๒ คนที่ไม่ยอมโค้ง
พอลองเล่นท่าที่จะเอาเท้าไปอยู่เหนือศีรษะมากเกินไป ทำให้รู้สึกปวดคอ แต่เหมือนเมื่อยมากกว่า อย่างไรก็ตามเป็นความผิดปกติที่เกิดขึ้น โชคดีที่เป็นไม่มาก มีความหวังว่าจะหาย และระวังตัวมากขึ้นต่อไป คือต้องเจียมตัวเสียบ้าง
ปกติก็ใช้ทางสายกลางเวลาขับรถในกรุงเทพฯ อยู่แล้วเพราะไม่ค่อยชินทาง เกรงจะถูกบังคับให้ไปในทางที่ไม่ต้องการไป ในกรุงเทพฯเป็นที่หนึ่งซึ่งแปลก เช่นขับรถอยู่ในเลนดีๆ ต่อไปอีกนิดหนึ่งกลายเป็นผิดเลนเสียเฉยๆ และมีตำรวจยืนคอยอยู่
สวัสดีค่ะ..นพ.สาโรจน์
กราบเรียนคุณหมอ ครับ
การทำความดีเป็นสิ่งที่ทุกคนในสังคมต้องประพฤติปฏิบัติ สังคมถึงจะมีความสุข ผมขออนุญาตแสดงความเห็นด้วยข้อความสั้นๆดังนี้นะครับ
หลักสำคัญที่ทำให้สังคมไทยมีความสุข
จากปัญหาต่างๆ ที่เกิดขึ้นในสังคมไทยทุกวันนี้ มาจากจุดเริ่มต้นประการเดียว คือ ตั้งใจที่อยากจะทำสิ่งดีๆ หรือไม่ หากเริ่มต้นจากตรงนี้ไม่ได้ ปัญหาต่างๆ ก็จะตามมาไม่จบไม่สิ้น ดังนั้น หลักสำคัญประการเดียว ของสังคมอุดมสุข ก็คือ การคิดที่อยากจะทำสิ่งดีๆ เพราะเมื่อเริ่มต้นที่อยากจะทำสิ่งดีๆ ก็คงไม่มีต้องการกระทำการใดๆ ก็ตามให้ตนเอง และใครๆ เดือดร้อน หากคนในสังคมนี้คิดเพียงว่าจะทำสิ่งใดก็ได้ตราบที่ยังไม่ทำให้ใครเป็นทุกข์ ตราบที่ยังไม่ทำให้ใครเดือดร้อน การเริ่มต้นเพียงเท่านี้ สังคมเราก็จะพบแต่ความสุขแล้ว แต่ในความเป็นจริงปัญหาที่เกิดขึ้นทุกวันนี้ เพราะไม่เคยคิดเลยว่าการกระทำของตนจะทำให้ใครเดือดร้อนบ้างไม่เคยคิดเลยว่าจะทำดีเพื่อคนอื่นอย่างไร ขอเพียงให้มีโอกาส กอบโกย เบียดบัง และทำทุกอย่างเพื่อตนเอง สังคมของเราเลยพบแต่ความทุกข์ พบแต่ปัญหาต่างๆ ไม่มีวันจบสิ้น เรามาเริ่มกระทำตนเองไม่ให้ใครเดือดร้อนก่อน แล้วความดีทั้งหลายก็จะเกิดขึ้นในสังคมไทยอย่างแน่นอน
ด้วยความปรารถนาดีจาก
นายรักษ์ ปริกทอง
กลุ่มธรรมรักษ์
คุณจำเนียรวดีครับ
อนุมัติทั้ง ๓ ข้อครับ
เขียนอย่างราชการว่า อนุญาตแล้วเซ้นต์ชื่อแบบอ่านไม่ออก
หากที่นั่งอยู่เป็นเบาะรองนั่งก็ปลอดภัยครับ อิอิ
คุณรักษ์ครับ
ผมเคยคุยกับโปรเฟสเซอร์ชาวอเมริกาคนหนึ่ง ท่านบอกว่าคนในครอบครัวของท่านและคนอเมริกันส่วนมากจะไม่คุยและไม่คิดเรื่องความตาย ทุกคนจะอยู่ไปเรื่อยๆ ป่วยไม่ว่าจะหนักเพียงใดก็ไปเข้าโรงพยาบาล เป็นหน้าที่ของโรงพยาบาล แล้วเขาก็จะหายกลับออกมาอีกครั้งหนึ่ง เขาเล่าว่าคุณแม่ของเขาอายุกว่า ๘๐ ปี เข้าโรงพยาบาล สิ่งเดียวที่เอาติดตัวไปคือบุหรี่ ๔-๕ แพ็ค
ผมเลยคิดว่า ถ้าคนไม่คิดถึงความตาย เขาก็อาจจะกอบโกยจนไม่รู้จบ อย่างอเมริกามีเศรษฐ๊ที่รวยมากมายล้นฟ้า ถ้าฉุกคิดนิดเดียวว่าอีกสัก ๒๐ ปีก็จะตาย เขาอาจจะไม่จำเป็นต้องหาเงินหมื่นล้านแสนล้านก็ได้นะครับ ทางพุทธจึงมีมรณสติให้คนคิดถึงความตายอยู่เรื่อยๆครับ