กลอนม.3 คิดถึงแม่ ระลึกพระคุณแม่

   ขณะที่ผู้เขียนเรียนหนังสือชั้นม.3 คุณครูให้แต่งกลอนเกี่ยวกับพระคุณแม่ แปลกนะ จนถึงปัจจุบันยังจำเนื้อหาของกลอนที่แต่งในตอนนั้นได้ดี อยู่ในความคิดตลอด เป็นความทรงจำที่ดีที่ได้แต่งกลอนให้แม่ ถึงแม้วันนี้แม่ซึ่งอายุ83ปีแล้วยังไม่ได้อ่านกลอนบทนี้เลยก็ตาม วันนี้อยากนำมาแบ่งปันให้สมาชิก G2K ได้อ่าน คิดว่าถ้ากลับไปบ้านคราวหน้าจะนำไปอ่านให้แม่ฟัง 
    พระคุณแม่
 
    พระคุณแม่   ล้ำเลิศ      ประเสริฐล้น        ยอมทุกข์ทน   เพื่อบุตร     รักสุดแสน
อุ้มอุทร           ป้อนข้าวให้ ไม่ขาดแคลน      เฝ้าหวงแหน   กล่อมเกลี้ยง เลี้ยงลูกมา
    ทนลำบาก   ตรากตรำ    ทำทุกอย่าง        เพื่อเป็นทาง   ให้ลูกนั้น     ได้หรรษา
ยามลูกป่วย     เจ็บไข้        แม่ให้ยา            คุณมารดา     ที่เอื้อเฟื้อ เหลือประมาณ
     เลือดในกาย แม่นั้น       กลั่นจากอก        สู่ทารก         มีคุณค่า       มหาศาล
มีประโยชน์  เหลือคณา       ค่าประมาณ         เป็นอาหาร   สุดเลิศล้ำ   เรียกน้ำนม
      ลูกเติบโต  ไม่โง่เขลา แม่เฝ้าสอน           แม่อาทร       ไม่ลดละ     เฝ้าประหงม
คอยแนะนำ   ทุกค่ำเช้า    เฝ้าอบรม              แม่ช่วยบ่ม   เพาะนิสัย     ในทางดี
     ลูกเพลี่ยงพล้ำ  ทำผิดไป  ด้วยไม่รู้          แม่เป็นผู้       แก้ไข          ไม่ทิ้งหนี
เป็นที่พึ่ง  คอยชี้ทาง   ห่างราคี                    ป้องชีวี         ลูกผ่าน        อันตราย
    การศึกษา เมื่อถึงวัย มอบให้บุตร              จนถึงจุด       ที่หวัง          ตั้งใจหมาย
แม่ทุ่มเท ความรักให้   ทั้งใจกาย                  ลูกหญิงชาย   ควรจะ       กตัญญู