ตอนเย็นเพื่อนบ้านชวนฉันนั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซค์ไปเที่ยว  เมื่อออกมาถึงปากซอยสู่ถนนใหญ่  เราจะต้องเลี้ยวซ้ายเพื่อไปกลับรถประมาณ  ๑ ก.ม. แต่เพื่อนบ้านจะเลี้ยวขวาเพื่อเลียบขอบถนนเพียง ๒๐๐ เมตรเท่านั้นก็จะสามารถข้ามถนนตรงจุดกลับรถได้เลย  แต่ฉันบอกเพื่อนบ้านว่า "เลี้ยวซ้ายไปกลับรถดีกว่า ไกลหน่อยและเคารพกฏจราจร  ไม่ทำให้เสียเวลามากมาย"

           เพื่อนบ้านพาฉันไปตามถนนมิตรภาพประมาณ ๓ ก.ม.แล้วเลี้ยวไปตามทางแยกเข้าหมู่บ้านน้ำด้วน  อ้อมไปออกหลังค่ายสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ  ระยะทางผ่านทุ่งนา และชุมชนหมู่บ้านน้ำด้วน  อากาศร้อนแต่สดชื่น  มีลมพัดอ่อน ๆ

           เราจอดรถริมถนน  เดินเล่นในพื้นที่โล่งเหมือนทุ่งนา  สูดอากาศเข้าไปในปอดอย่างช้า ๆ  ตามจังหวะของก้าวย่าง สังเกตเห็นต้นไม้น้อยใหญ่ต่างสดชื่น  มองไปบนภูเขามีสีเขียวมากขึ้น  เพราะเมื่อสองวันก่อนมีฝนตกนั่นเอง 

          ขับรถต่อไปอีกและได้แวะที่ร้านค้าซื้อน้ำดื่ม  ๑ ขวด  ปรากฏว่าทั้งสองคนไม่มีตังค์ติดกระเป๋าไปแม้แต่บาทเดียว  จึงคืนขวดน้ำไป  เพราะยังไม่ได้เปิด  แต่เจ้าของร้านไม่ยอมรับคืนบอก "ยินดีให้ดื่มฟรีไม่คิดเงิน"  เราจึงถือโอกาสนั่งคุยกัน  แต่คิดในใจว่าเมื่อกลับบ้านแล้วจะต้องรีบขับรถนำเงินมาให้ค่าน้ำดื่มขวดนี้  จะหักหาญน้ำใจหรือเปล่าหนอ 

          เจ้าของร้านอายุ ๕๒ ปี  เล่าว่า  ..  เธอเรียนจบระดับประถมศึกษา  มีลูกชาย ๒ ลูกสาว ๑  สามีเป็นข้าราชการบำนาญ  เปิดร้านค้าเพื่อขายของให้คนในหมู่บ้าน  และทำมานานแล้วเพื่อเก็บเล็กผสมน้อยและทำเพื่อลูก ๆ   ลูกทั้ง ๓ กำลังเรียนมหาวิทยาลัย  ยังไม่มีใครเรียนจบมาแม้แต่คนเดียว 

         ลูกชายคนโตเรียนสัตวแพทย์ปีสุดท้าย  คนรองเรียนวิศวไฟฟ้า  ลูกสาวคนเล็กเรียนทันตแพทย์  แต่ละเดือนต้องส่งเงินเป็นค่าใช้จ่ายของลูก ๆ จำนวนมาก เธอเล่าว่า "การส่งเงินเป็นค่าใช้จ่ายสำหรับลูก ๆ ของเธอ ไม่เคยคลาดเคลื่อนแม้แต่วันเดียว คือส่งตามกำหนดเสมอ" 

        ฉันและเพื่อนบ้าน ได้ช่วยกันพูดให้กำลังใจ  ชื่นชมเธอและลูก ๆ ของเธอ  ตอนสุดท้ายเธอบอกว่า "หากลูกเรียนจบทุกคนแล้ว เธออยากจะออกไปรับใช้สังคมบ้าง เช่นการไปดูแลรับใช้คนแก่ที่ปฏิบัติธรรมในวันพระ  หรือวันเข้าพรรษา  และจะชักชวนชาวบ้านรวมกลุ่มกันทำกิจกรรมที่เป็นประโยชน์" 

       ฉันดีใจมากที่มีโอกาสเพียงเล็กน้อยแต่คุ้มค่า  ที่ทำให้ฉันได้พบและแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนดี มีน้ำใจ และมีความคิดสร้างสรรค์ คิดที่จะทำประโยชน์เพื่อส่วนรวมและสังคม  และที่วิเศษกว่านั้น "เธอเป็นแม่ที่ประเสริฐสุดของลูกทั้งสาม" นี่แหละคนดีของฉัน