เสียงพระธรรมนำสู่จิตใจฉันให้ใคร่ครวญถึงสิ่งที่เรียกว่าความรัก พระพุทธองค์ทรงสั่งสอนทำนองว่า...ที่ใดมีรักที่นั้นมีทุกข์... การมีความทุกข์มากก็มีความรักมากใช่ไหม..?
ด้วยดวงตากลมใสคู่นั้นที่เธอเฝ้าสบสายตาเหมือนเข้ามาอ่านรู้ภายใจจิตใจฉัน...โอ้...ความรักมันช่างมีอานุภาพร้ายแรงยิ่งกว่าความเร่าร้อนใด ๆ ในโลก มันแผ่ซาบซ่านไปทั่วทุกอณูในร่างกายฉัน อา...มันมีความสุขใจยิ่งกว่าความสุขใด ๆ ในโลก...
โอ้...ฉันพึ่งประจักษ์แก่ตนเองว่า...ไม่ว่าตัวฉันจะอยู่แห่งหนตำบลใด เมื่อเปิดช่องว่างแห่งห้องหัวใจเอาไว้...เจ้าความรักที่ไร้ตัวตนก็จะมาปรากฏตนแผ่ซาบซ่านเข้ามาอาบจิตใจและอาบรดร่างกายฉัน...ทำให้เกิดอาการอิ่มตาอิ่มใจ ชุ่มชื่นใจ สุขใจ
โอ้...มองในดวงตาโตกลม ๆ คมวาว แลเรือนร่างของเธอ...ได้ขยับเข้ามาฝังอยู่ในส่วนลึกแห่งจิตใจฉันตลอดวันเวลา โอ้...อนิจจา...ความรัก ๆ ๆ ๆ ๆ.
.............................
ซากรอยคิดจากเศษกระดาษ ในช่วงปี พ.ศ. 2529.
สวัสดี ครับ อาจารย์ UMI
ความรักในมุมคิดของ อาจารย์ มีชีวิต น่าสัมผัส นะครับ
2529...2553
วัยกระเตาะของอาจารย์ ...ใครนะคือผู้โชดคี คนนั้น
มาด้วยความระลึกถึง ครับ
สวัสดีครับ คุณแสงแห่งความดี
อิ อิ อิ...เป็นเงาแห่งห้วงความฝันไป...เหมือนเงาแห่งสรรพสิ่งในน้ำนั้นเองแล...
สบายดีนะครับผม
ขอบคุณครับ
โอ....วัยหนุ่มเป็นอย่างนี้เอง
วัยหนุ่มยุคท่านยูมิน่าเลื่อมใสจริงๆแตกต่างกับยุคนี้ ขอโทษนะคะมีแต่กิน เที่ยว เสพสุขกัน ไม่นึกถึงความลำบากของผู้ใหญ่ค่ะท่าน ผู้หญิงที่ส่งสายตาให้ท่านยูมิคงจะเป็นคนแรกและคนเดียวที่โชคดีมากๆเลยค่ะ นับถือๆ
สวัสดีครับ คุณปริมปราง
อิ อิ อิ...อ่านแล้วขำตนเองเหมือนกันละ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณหมูจ๋า
เออ...มันคนละยุคกันจริง ๆ นะครับ อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ
ว้าวๆๆๆๆ ท่านอาจารย์ยูมิ คิดถึงท่านจังเลยคะ สุไม่ได้เยี่ยมท่าน เป็นหลายเดือนๆๆ นับตั้งแต่เลี้ยงหลานแรกเกิด จนเดี๋ยวนี้หลานได้ 5เดือนแล้วคะ ถือว่านานมากๆๆๆ เพราะช่วงเลี้ยงหลานไม่มีเวลาจริงๆๆคะ ขอบคุณมากนะคะ ที่เข้ามาเยี่ยมกันคะ
-ท่านยูมิคะ ความหลังที่ไม่มีวันลืมจนกระทั่งเดี๋ยวนี้หรือคะ คนที่โชคดี ที่ท่านยูมิรำพึง หา ตั้งแต่วัยหนุ่มน้อยจนถึงหนุ่มใหญ่ คงจะยิ้มนะคะถ้าได้มาอ่านความรู้สึกถของความรัก
- และความรู้สึกแบบนี้ห้ามกันไม่ได้หรอกคะ เพราะทุกคนก็มีหัวใจ ที่จะเก็บไว้ให้ใครคนเดียวเท่านั้น อิอิ (คนสว.) มาร่วมรำลึกถึงความหลังคะ 55555 ภาพประกอบให้คะ
สวัสดีครับ คุณสุ-มหาวิทยาลัยชีวิต ที่ไม่มีวันปิดทำการ
วาว ๆ ได้อุ้มหลานแล้วนะครับผม...
ทำให้ดีที่สุดนะครับผม...
อย่างนั้น ๆ ละ...อิ อิ อิ
ขอบคุณครับ