ชีวิตประจำวันของฉัน


       สวัสดีค่ะ เพื่อน ๆ สำหรับบันทึกนี้ฉันจะพูดถึงชีวิตประจำวันของฉัน ตั้งแต่เริ่มตื่นนอนจนถึงเข้านอน คือ ตื่นเช้ามาตั้งแต่ตี 5 ฉันก็ต้องเปิดร้านขายของ เพื่อที่จะรอแม่กลับมาจากตลาด หลังจากนั้นเมื่อแม่มาถึงฉันก็ต้องนำของที่แม่ซื้อมาจัดเรียงเพื่อที่จะได้นำมาขาย พอถึง 7 โมงฉันก็ต้องรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้ออกไปทำงาน ซึ่งงานที่ฉันทำอยู่เป็นประจำทุกวันนี้คือ เป็นครูอาสาอยู่ที่โรงเรียนบ้านแม่นาเติง ซึ่งงานที่ฉันได้รับมอบหมายให้ทำก็คือ ช่วยครูสอนหนังสือให้แก่เด็กนักเรียนเป็นบางครั้ง ถ้าครูแต่ละชั้นไม่ว่าง หรือติดธุระ นอกจากนั้นงานที่ฉันทำก็คือ งานเกี่ยวกับด้านธุรการ ด้านเอกสาร และช่วยผู้อำนวยการทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย และพอถึงเวลาโรงเรียนเลิก ฉันก็ได้ช่วยคุณครูเวร ช่วยดูแลแถว ดูความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเด็กนักเรียน หลังจากนั้นฉันก็กลับมาบ้านเพื่อที่จะช่วยพ่อแม่ขายของจนถึง 2 ทุ่ม ฉันก็ช่วยพ่อแม่ปิดร้านขายของชำ จากนั้นก็เข้านอนทุกวันนี้ฉันดีใจมากที่ฉันได้อยู่กับพ่อแม่ ได้ดูแลพ่อแม่ และได้ตอบแทนบุญคุณของท่านโดยการช่วยเหลือในสิ่งที่ฉันพอจะทำได้

       สิ่งที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ก็คือ การใช้ชีวิตประจำวันของฉันตั้งแต่เริ่มต้นตื่นนอนจนถึงเข้านอน ฉันอยากบอกเพื่อน ๆ ว่าคนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นได้

หมายเลขบันทึก: 355398เขียนเมื่อ 1 พฤษภาคม 2010 20:25 น. ()แก้ไขเมื่อ 17 มิถุนายน 2012 16:30 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (6)

สวัสดีจะคุณครู เราอ่านบันทึกแล้ว สู้สู้ ค่ะ

วัสดีคับ

ชีวิตประจำวันเหมือนจะโครตเหนื่อยเลย เหน๊อะ

....คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะเป็นได้...

จริง ป่ะครับ

งั้นผมเลือกที่จะเป็นผู้ช่วยคนขายของชำร้านนี้ได้ป่ะครับ

อยาก ไปเป็นคนปายจัง นิสัยก็ดี อากาศก็ แต่ไม่รู้ว่าจะมีคนรับหรือเปล่า เหมือนเทวดาเดินดินเลย

นักเรียนบ้านแม่นาเติง

โรงเรียนบ้านแม่นาเติง ที่ว่าตื่นตี5 ความจริงตื่น8โมง มาโรงเรียนก็ไม่ทำงาน คนนี้ชื่อบุ๋ม จากกิต

นักเรียนที่ชื่ดอยเก่งมากนะอยากให้เอาใจเขาหน่อยนะแล้วจะมีลางวัล ครูที่เขียนมีลูกแล้ว

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี