เมื่อวานนี้  ได้สัมภาษณ์ หนึ่งในผู้แสดงออกว่า เป็นคนจนและได้รับความเดือดร้อน  กล่าวว่า.....พอเพียงไม่ได้หรอกค่ะ  เพราะ  ยังไม่มีมากพอ  ที่จะพอเพียง

*****

ครูอ้อย กลืนน้ำลายลงคอ ไม่สะดวกนัก  ด้วย  เธอผู้อายุเท่ากับ ครูอ้อย แต่ด้วยตรากตรำลำบาก  มากกว่า ครูอ้อย  จึงดูภายนอกว่า.....อายุมากเกินจริง 


เธอกล่าววาจาด้วยความมั่นใจ ต่อไปว่า.....ทำนาก็ไม่ได้ผล  นำข้าวมาขายก็ไม่ได้ราคา ไม่คุ้มกับการทำนา.....


เอ้อ จริง 

มีการเข้าพบหัวหน้ารัฐบาลเรื่องข้าว....


ไม่รู้ผลออกมาอย่างไร

*****

คราวนี้เธอสาธยาย  เรื่อง....ความพอเพียง  เสียจน  ครูอ้อย นั่งไม่ติด


เธอกล่าวว่า.....มันดี สำหรับผู้ปกครองประเทศ  แต่คนจน อย่างฉัน  ที่ไม่มีโอกาส พลิกผันชีวิต  หรือก้าวเข้าสู่ความร่ำรวยสักครั้งหนึ่งในชีวิต.....


คนร่ำรวย  ก็จะรวยยิ่งขึ้นไป  ส่วนคนจนอย่างฉัน......ก็จนไปจนลูกหลาน

*****

ท่านคิดอย่างไรคะ  กับความพอเพียง

เรื่องเดิมๆที่

.....

วรรณกรรม...คนยากจนไม่มีกิน