สังคมตกต่ำเพราะคนขาดศีลธรรม สังคมชอกช้ำเพราะสังคมไร้ความดี

เด็กขายตัวมั่วเซ็กซ์

ศูนย์วิจัยเพศศึกษาฯจุฬาฯ วิเคราะห์ ปัญหา เด็กขายตัว มั่วเซ็กซ์ เกิดจาก 5 ปัจจัยสำคัญ ขาดความรู้เรื่องเพศ ถูกล่วงเกินทางเพศ ความฟุ้งเฟ้อ แรงกระตุ้นของอุปสงค์หรือผู้ซื้อบริการ และสิ่งอำนวยความสะดวก โดยเฉพาะกรณีความต้องการของบรรดาจอมหื่นที่สูงขึ้นเป็นลำดับ นับเป็นแรงกระตุ้นสำคัญในการเปิดตลาดค้าโลกีย์ ปัญหาการค้าโลกีย์ทุกวันนี้ ที่เบ่งบานไปด้วยบรรดาเด็กและเยาวชนจำนวนมาก ซึ่งต่างยอมพลี กายขายตัวกันอย่างคึกคัก นับเป็น จุดที่สนใจอย่างยิ่งว่า เพราะเหตุใด ? บรรดาหญิงสาววัยรุ่นหลายคนต่างเลือกเดินเข้า ประตูค้าเซ็กซ์ศ.น.พ.นิกร ดุสิตสิน จากศูนย์วิจัยและพัฒนาเพศศาสตร์ศึกษา สถาบันวิจัย วิทยาศาสตร์การแพทย์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย วิเคราะห์ว่า ปัญหาการค้าประเวณีของเด็กนั้น เกิดจากปัจจัย 5 ประการสำคัญ

ปัจจัยประการแรก   คือปัญหาการถูกล่วงเกินจากการวิจัยพบว่า เด็กสาวที่หันมา ขายบริการทางเพศ ร้อยละ 40 ถูกล่วงเกินทางเพศมาตั้งแต่ยังเด็ก หรือผ่านประสบการณ์ทางเพศที่เจ็บปวดและบอบช้ำ ส่งผลให้หลายคนตัดสิน ที่จะประชดหรือเห็นว่าไหนๆ ก็เพลี่ยงพล้ำเสียตัวแล้ว ก็หันมาขายตัวเพื่อแลกเงินด้วย

ปัจจัยประการที่สอง   คือการขาดความรู้เรื่องเพศนับเป็นมูลเหตุสำคัญอย่างยิ่ง เนื่องจากสภาพสังคมไทย ยังมีเจตคติทางเพศศึกษา ลักษณะซ่อนเร้นและปกปิดอยู่ พ่อแม่ ผู้ปกครองส่วนใหญ่ ต่างยังมีค่านิยมให้ลูกได้เรียนรู้เรื่องเพศเอง โดยไม่มีการแนะนำ หรือสอน ยิ่งไปกว่านั้นพ่อแม่บางคน แสดงออกถึงขั้นที่ปิดกั้นด้วยการดุด่าว่ากล่าว หากลูกจะพูดถึงเรื่องเพศ ทำให้เด็กขาดความรู้และมีทัศนคติที่โดนปิดกั้น ทั้งนี้ ตามหลักที่ถูกต้อง เด็กควรจะเรียนรู้เรื่องเพศตั้งแต่อายุ 5-6 ขวบแล้ว โดยพ่อแม่ถือเป็นครูคนสำคัญที่จะพัฒนาการเรียนรู้ เพศศึกษาให้เด็กอย่างถูกวิธี นอกจากนี้ สถานศึกษาอย่างโรงเรียน ควรจะเป็นห้องสมุด สำคัญที่จะทำให้เด็ก ได้เรียนรู้เพศศึกษา ทว่าที่ผ่านมาหลักสูตรการเรียนรู้เรื่องเพศศึกษาในโรงเรียน ก็ถูกแทรกไว้เพียงในวิชาสุขศึกษา ไม่มีวิชาหรือการเรียนรู้เรื่องเพศอย่างลึกและควรจะเป็น ที่สำคัญครูผู้สอนไม่ได้ให้ความสนใจและจริงจังที่จะถ่าย ทอดการเรียนให้ถูกวิธี ดังนั้น เมื่อขาดกระบวนการเรียนรู้ เด็กก็จะเรียนรู้ด้วยตัวเองพยายามลองผิดและลองถูก ส่งผลให้ความปรารถนาทางเพศ กลายเป็นบันไดสำคัญที่ทำให้เด็กฝักใฝ่และหลงทาง

ปัจจัยประการที่สาม   คือความฟุ้งเฟ้อเป็นอีกปัจจัยสำคัญ ที่นำมาสู่ประตูค้ากามเมื่อสังคมวัยรุ่นถูกครอบงำด้วย วัตถุนิยมเงินตรากลายเป็นสิ่งที่เด็กทุกคนต่างแสวงหา เพื่อจะนำบำเรอ สุขทางวัตถุ เช่น เครื่องมือสื่อสารนานาชนิด เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายราคาแพง ที่ประชันขันแข่งกัน ฯลฯ ฉะนั้น การแสวงหาเงินเพื่อนำมาสนองความปรารถนาทางวัตถุ ที่ง่ายที่สุด และได้เงินเป็นกอบเป็นกำมากที่สุด คือ การค้าประเวณี

ปัจจัยประการที่สี่   คือเรื่องอุปสงค์ของตลาดผู้ซื้อเป็นประเด็นสำคัญอย่างยิ่งที่ทำให้ตลาดการค้าประเวณีเบ่งบานและขยายฐานลงสู่เด็ก และเยาวชน เมื่อแรงกระตุ้นจากกระตุ้นจากกลุ่มผู้ซื้อสูง ซึ่งต้องการสินค้าประเภทยิ่งเด็กยิ่งดีส่งผลให้เกิดแรงผลักดันก่อให้เกิดอุปทานเพิ่มขึ้น " ผมว่าเรื่องอุปสงค์เป็นสิ่งสำคัญ ปัญหาเรื่องเด็กขายตัว ทุกคนมักกล่าวโทษเด็กว่า เลว หรือชั่ว แต่แท้จริงนั้นผู้ใหญ่หรือบรรดานักเที่ยวเอง นับเป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญ ที่ทำให้ตลาดค้ากามขยายตัวมากขึ้น " ศ.น.พ. นิกร ให้ความเห็น

ปัจจัยประการสุดท้าย   คือเรื่องสิ่งอำนวยความสะดวกปัจจุบันช่องทางการซื้อบริการทางเพศ วิวัฒนาการหลายรูปแบบ ทั้งทางอินเทอร์เน็ต หนังสือ นิตยสาร ทุกอย่างล้วนเชื่อมโยง และล่อใจกลุ่มผู้ซื้อ " ตัวเด็กเองก็เห็นว่าเมื่อขายง่ายรายได้คล่องก็เริ่มทำกันเป็นอาชีพ ยอมพลีกายขายตัว เนื่องจากมองว่าเป็นธรรมดาสามัญ แค่นอนกับผู้ชาย ก็สามารถได้เงิน และได้ในสิ่งที่ตัวเองปรารถนา " ศ.น.พ. นิกร ให้ทัศนะทิ้งท้าย

หมายเหตุ  ข้อมูลจาก  ผู้จัดการออนไลน์  11 มิ.ย. 2544