เฮ้อ...ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ..ไม่ใช่คนตั้งคำถาม..ก็เป็นคนตอบคำถาม

 

วันนี้...วันอาทิตย์...

อาจเป็นวันหยุดของใครหลาย ๆ คน แต่สำหรับไมซาเร๊าะแล้วไม่ใช่

เป็นอีกวันหนึ่ง...ที่ตั้งมั่นไว้ว่าจะทำงาน...และจะลาไม่ได้...

นอกจากว่า..จะไม่ไหวจริง ๆ

เพราะทุกวันอาทิตย์จะต้องเป็นคุณครูสอนเด็ก ๆ ในหมู่บ้าน...

เหนื่อย...แต่ก็มีความสุขดี


วันนี้...ตื่นแต่เช้า...เหมือนกับทุก ๆ วัน

เขาว่ากันว่า...การตื่นเช้าเป็นนิสัยที่ดี...

แต่บางที...ก็รู้สึกว่า...มันไม่ดีเอาเสียเลย...

เพราะบางครั้ง..เราก็นอนดึก...พักผ่อนน้อย...

คิดจะนอนชดใช้ตอนกลางวัน...ตากลับไม่ยอมหลับเสียนี่..


ไมซาเร๊าะมีนิสัยอยู่อย่างหนึ่ง...ก็คือว่า...ไม่ว่าจะนอนดึกแค่ไหน...

ก็จะตื่นเช้าเหมือนปกติทุกวัน...

และเป็นคนที่ไม่ยอมหลับกลางวันเลย...

เฮ้อ...สงสารตัวเองเหมือนกัน

บางทีอยากให้ร่างกายได้พัก...มันก็ดื้อไม่ยอมพักเสียนี่...เซ็งจริง ๆ เลย


วันนี้...มีงานแต่งเพื่อนสาวคนสนิท...

ที่รู้จักกันตั้งแต่ประถมแน่ะ...

แถมตอนมหาลัย..ก็ได้ทำงานด้วยกันอีก

ตอนทำงานตอนนี้ก็เจอกันบ่อย ๆ

เจ้าบ่าวก็คนรู้จัก...

ตอนแรก..รู้สึกว่า..ไม่อยากไปงานแต่ง...

เพราะอึดอัดเวลาเจอคนเยอะ ๆ ทำตัวไม่ถูก...

แต่เมื่อคิดถึง...ความดีงามของเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้ว..

ละเลยไม่ได้เลยแฮะ...


เวลา...ไปงานแต่ง..ก็จะโดนคนถาม...ว่าเมื่อไหร่..

จะถึงคิวเรา...อยากจะบอกจริง ๆ ถ้ารู้ว่าเมื่อไหร่..

ไม่รอให้ถามหรอก...จะประกาศให้รู้โดยทั่วกัน

ฮา.................


พอพูดถึงเรื่องคนถามว่าเมื่อไหร่...

ทำให้คิดถึงเพื่อนสนิทอีกคน...

ที่โทรมาในตอนดึกของคืนหนึ่ง...

แล้วบอกว่า..อยากจะบ้า...

พอถามว่าทำไม...

กลับตอบมาเลย..รู้มั้ย..วัน ๆ มีคนถามว่าเมื่อไหร่จะแต่งงาน

ชั้นเครียด...ไม่รู้จะตอบว่าไงดี...

เราก็ได้แต่หัวเราะ...

แล้วบอกว่า...กรรมสนองกรรม

เพราะเมื่อก่อน..เราชอบแซวรุ่นพี่..ว่าจะแต่งเมื่อไหร่..

ตอนนี้เลยโดนน้อง ๆแซวบ้าง..

ถือว่าหายกัน..


ส่วนไมซาเร๊าะ..เวลาใครถามว่าเมื่อไหร่..

ก็จะตอบว่า..พรุ่งนี้..คนถามก็จะตื่นเต้น..

แล้วก็บอกต่อ..ว่าพรุ่งนี้ถามอีก..ก็จะตอบว่าพรุ่งนี้..อีกนั่นแหละ..


......วันนี้..บ่นได้นานจัง......

เฮ้อ...ชีวิตมันก็แบบนี้แหละ..ไม่ใช่คนตั้งคำถาม..ก็เป็นคนตอบคำถาม