ถ้าเราไม่พัฒนาตัวเอง ไม่ปรับปรุงตัวเอง ก็ไม่มีใครมาปรับปรุงให้ ไม่มีใครมาพัฒนาให้ ชีวิตมันก็ผ่านไป เวลามันก็ผ่านไป ทำให้เราพลาดโอกาส ทำให้เสียเวลา เราต้องทำเราต้องรีบด่วน ใช้สติ ใช้ปัญญา ใช้ระบบสมอง ความสงบความเยือกเย็น เป็นกระบวนการที่จะมาฝึกตัวเอง
เมื่อเรายังหนุ่ม ๆ อยู่อย่างนี้ยิ่งฝึกดี ถ้าเราแก่ไปแล้วระบบสมองเรามันเฉื่อยชา มันเบลอหรือว่ามันอะไรเรามันก็ฝึกไม่ค่อยเป็นน่ะ
ถ้าเราฝึกในตอนนี้ อาจจะหลายเดือน หรือว่าอาจจะเป็นปีหรือหลายปีมันถึงจะค่อยเป็นไป เหมือนกับเราปลูกต้นไม้นี่แหละ ครั้งแรกก็เม็ดมันก็นิดเดียว มันค่อยเติบโต เพราะเราเอาใจใส่ให้น้ำให้ปุ๋ย ให้ความเอาใจใส่ดูแล มันก็ค่อยเบิกบานไปเรื่อย
การปฏิบัติธรรมของเราก็เหมือนกัน มันสร้างระบบความเคยชินไปเรื่อย ๆ สร้างความฉลาดไปเรื่อย ๆ มันฉลาดในสิ่งที่ดีที่ถูกมันก็ดี สิ่งไหนมันไม่ดีเราก็พยายามรู้จัก พยายามเบรค พยายามแก้ไขอย่างรีบด่วน
องค์พ่อแม่ครูอาจารย์
