คงเคยได้ยินสุภาษิตที่ว่า ปากเป็นเอก เลขเป็นโท เพราะเรียนมาครูก็สอนมาตั้งแต่เล็ก
แต่เมื่อได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่ง จึงได้รู้ว่า เอ๊ะ.. ปากเป็นเอก เลขเป็นโท หนังสือเป็น
ตรี ชั่วดีเป็นตรา จึงได้รู้ว่าเราถูกสอนมาแค่ครึ่งเดียวเองนี่ แต่ก็มิได้โทษครูผู้สั่งสอน
กลับขอบคุณครูที่ทำให้เรารู้บ้าง เพื่อเพิ่มเติมสิ่งที่รู้ได้ต่อไป เฮ้อ... ไม่งั้นเราคงไม่รู้อะไร
เลย จากการอ่าน จึงรู้ว่า เมื่อเราได้รับการสั่งสอนกันมาแค่ครึ่งเดียว คนบางคนก็มักเอา
คำสอนนี้มาเป็นข้ออ้างใช้เล่ห์ลิ้น ตลบตะแลง กะล่อนเอาตัวรอดไปวันๆ
โดยไม่รู้ว่ายิ่งกว่านั้นคือการอ่านหนังสือ อยากให้เด็กไทยรักการอ่านจริงๆ โดยเฉพาะ
วรรคสุดท้ายที่เน้นย้ำว่า พฤติกรรมที่ดีหรือเลว จะเป็นตราประทับติดตัวไปชั่วกาลนาน
ต่อไปถ้าเราเรียนรู้อะไรให้หมดจดจริงๆ คงไม่เกิดการเข้าใจผิด แปลงสารเข้าข้างตนเอง
หาเหตุทำชั่ว
รู้อย่างนี้แล้ว มา ใช้ปากให้เป็น กันดีกว่า (ยืมคำมาจาก หนังสือ CEO กับความรัก)
