บุคคลตัวอย่าง ครูและศิษย์

        วันนี้การศึกษาของเราพัฒนาไปเรื่อยๆ จนเราแทบจะตามไม่ทัน แต่คนที่ต้องตามตลอดนั้นไม่ได้อยู่ไกลจากตัวเราเลย นั่นก็คือ "ครูของเรานั่นเอง"

 
        ครูเป็นคนคอยสั่งสอน อบรมดูและศิษย์เป็นคนดี คนเก่งของสังคมไทยวันนี้เป็นโอกาสที่ดีมากที่จะได้เล่าเรื่องราวของครูที่ทำเพื่อศิษย์ บุคคลตัวอย่างที่ผมจะแนะนำซึ่งไม่ได้ไกลจากตัวผมเลย นั่นคือพ่อผมเอง พ่อคือครูตัวอย่างที่ผมยอมรับและคิดว่าเป็นครูที่สมบูรณ์แบบ ในการบรรยายครั้งนี้ผมไม่ได้คิดเลยว่าเป็นพ่อ คิดว่าคือ ครูท่านหนึ่งที่มีความรักศิษย์มากๆ เป็นครูที่เสียสละตนเองมาก เห็นประโยชน์โรงเรียนมาเป็นอันดับแรกพ่อของผมเป็นครูดอยครับ อยู่ประจำโรงเรียนที่กิโลเมตรที่ 31 ดอยอินทนนท์จังหวัดเชียงใหม่ พ่อเป็นครูพละประจำโรงเรียนและรับหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนไปด้วยและยังได้เป็นครูประจำฝ่ายปกครองโรงเรียนด้วย พ่อผมเป็นคนบุคลิกตรงไปตรงมา ทำงานแบบไม่มีการบกพร่อง ในโรงเรียนนั้นเป็นโรงเรียนม้ง แม้วและเผ่าต่างๆ มากมาย ผมได้ซึมซับได้มาจากการขับรถขึ้นดอยอินทนนท์แทนพ่อของผมต้องไปเข้าค่ายลูกเสือและแม่ของผมเป็นสหกรณ์ในโรงเรียน เพราะพ่อของผมจะรับนักเรียนที่อยู่ที่กรมไฟป่า และตลอดทางให้เต็มคันรถเพื่อจะให้นักเรียนได้มาศึกษาที่โรงเรียนของพ่อผมที่พ่อสอนอยู่ทุกวันเป็นเวลา 10 ปี จนพ่อของผมย้ายมาอยู่ที่อำเภอจอมทอง พฤติกรรมของพ่อผมเป็นคนทำงานตลอดเวลา เป็นคนที่ทุ่มเทต่อศิษย์มาก เพราะพ่อของผมไม่เคยคิดเลยนักเรียนเป็นม้งหรือเผ่าอื่นๆ พ่อของผมพร้อมที่จะถ่ายทอดประสบการณ์ความรู้ ความสามารถให้แก่ศิษย์เพื่อจะให้ศิษย์เป็นผู้รู้ เป็นผู้ศึกษาใฝ่รู้ใฝ่เรียน ตามแผนการจัดการเรียนรู้ที่พ่อของผมได้จัดมาตลอด เพราะผมคนนี้แหละครับที่เป็นคนทำแผนการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ให้พ่อของผม พ่อผมอ่านหนังสือตลอดเพื่อจะได้มาซึ่งแผนการจัดกิจกรรมที่เหมาะสมกับนักเรียนในแต่ละชั้น เพื่อให้เหมาะสมกับการจัดหลักสูตรการเรียนรู้ จนได้มาถึงช่วงไม่กี่ปีที่แล้ว พ่อของผมส่งผลงานเข้าไปแข่งขันเพื่อเลื่อนวิทยฐานะให้เป็น คศ.3 ในช่วงนั้น พ่อผมเครียดมาก มีการทดลองและปฏิบัติจริงกับนักเรียนชั้น ป.5 พ่อผมเขียนแผนตลอดและผมจะนำไปพิมพ์ที่หอพักผมเพราะเนื่องจากผมยังเรียนในช่วงปริญญาตรีอยู่ครับ ทุกอาทิตย์ผมต้องกลับบ้านเพื่อเอางานที่พิมพ์ไปให้พ่อดูและแก้ไข จนพ่อของผมประสบผลสำเร็จในการได้เลื่อนขั้นได้ วิทยฐานะ เป็น คศ.3 ได้สำเร็จ พ่อของผมได้การเลื่อนวิทยฐานะแล้วพ่อก็มาสอนให้กับครูในโรงเรียนเพื่อจะได้เลื่อนวิทยฐานะเหมือนกัน
        

         ในการสอนศิษย์นั้น พ่อของผมจะเน้นการสอนแล้วปฏิบัติจริง คอยแนะนำ เสริมในส่วนที่ศิษย์ทำไม่ได้ ช่วยในสิ่งที่ช่วยได้ พยายามสอนศิษย์อยู่เสมอในการกระทำตนเป็นคนดีของสังคม คิดอยู่เสมอว่าเราคือคนไทยและจะต้องพัฒนาประเทศเราให้ก้าวหน้าเจริญเติบโตยิ่งใหญ่และเป็นคนดีของประเทศต่อไป พ่อสอนศิษย์ว่า ไม่ต้องเป็นคนเก่ง แต่เน้นการกตัญญู การเป็นคนดีของสังคม ในการพาศิษย์ไปแข่งขันกีฬาต่าง ๆ นั้นพ่อจะคอยไปเฝ้าคอยแนะนำ การเล่นกีฬาแต่ละชนิดและไม่ยอมกลับบ้านจนกว่าจะแข่งขันงานจนเสร็จ งานที่พ่อใฝ่ฝันอยากให้ศิษย์ได้เรียนรู้คือ การแข่งขันกีฬาวอลเลย์บอลระหว่างเขตจนสามารถผ่านระดับเขตไปแข่งระดับจังหวัดและแพ้ได้แค่อันดับ 2 นักเรียนร้องไหห้เสียใจกันมาก แต่พ่อของผมก็คอยปลอบและพยายามปลุกให้เชื่อในกฎกติกา ในการแข่งขันกีฬาว่าย่อมต้องมี แพ้ ชนะ เสมอ สุดท้ายการทำงานทุกอย่างก็ต้องอาศัยการลงมือทำเท่านั้น ศิษย์ถึงจะเห็นคุณค่าของเราตลอดไปและจะจำไปเป็นตัวอย่างเพื่อศิษย์จะได้นำไปปฏิบัติได้ในชีวิตของศิษย์และครอบครัว ตลอดจนสังคมต่อไป