ครู เป็น ผู้ให้ เป็น ผู้สร้าง และเป็น เสียสละ
     เมื่อจะกล่าวถึงครู   ก่อนอื่นต้องถึงความหมายของคำว่า  "ครู"   ครู  เป็น  ผู้ให้ความรู้    ครู เป็น ผู้ให้ประสบการณ์ชีวิต   ครู  เป็น  ผู้สร้างคนดีแก่สังคม  ครู เป็น ผู้เสียสละเวลาเพื่อสอนคนให้เป็นคน
   ในที่นี้ข้าพเจ้า  จะกล่าวถึงครูผู้หนึ่งที่ให้ความรัก  เหมือนเป็นแม่อีกคนหนึ่ง  แต่ท่านได้เสียชีวิตไปแล้วด้วยโรคเนื้ององในสมอง  ท่านได้มาสอนที่โรงเรียนบ้านเวียงใต้(โรงเรียนอนุบาลเวียงใต้ในปัจจุบัน)  ท่านมีกลวิธีในการสอนดี  ทำให้เด็กเรียนรู้และเข้าใจ  จากเรื่องยากให้เป็นเรื่องง่าย และเข้าใจกลวิธีต่าง ๆ  โดยให้เด็กได้ลงมือปฏิบัติเอง  ท่านคอยให้คำปรึกษาอยู่ตลอด  ท่านยังเสียสละเวลาในตอนเย็นอันเป็นเวลาส่วนตัวมาสอนพิเศษเด็กที่เรียนไม่ทันเด็กคนอื่น ท่านยังพาข้าพเจ้าไปเที่ยวขับรถมอเตอร์ไซต์ไปรอบเมือง  โดยที่ท่านไม่รู้เส้นทางเลย  แบบอาศัยถามชาวบ้านไปเรื่อย ๆ   จนมาถึงบ้านข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่ง  ท่านว่าสนุกดีวันหลังเราไปอีก  หลังจากนั้นท่านก็ได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนอื่น พอรู้ข่าวท่านอีกทีท่านก็ได้เสียชีวิตไปแล้ว  แต่ว่าเพื่อน ๆ  บอกว่าเห็นท่านที่โรงเรียน  เรื่องของเรื่องคือ  วันนั้นเป็นเข้าค่ายยุวกาชาดตอนกลางคืน จะมีรอบกองไฟ ข้าพเจ้ากับเพื่อน ๆ  ไปเข้าห้องน้ำ  เพื่อน ๆ  บอกว่าเห็น"นก"พันผ้าพันคอ  ลักษณะเหมือนท่าน  เพราะการแต่งตัวของท่านชอบพันผ้าพันคอด้วยผ้าเช็ดหน้ามาก เรียกว่าเป็นเอกลักษณะการแต่งตัวของท่านจริง  แต่ข้าพเจ้าไม่เคยเห็นเลย  เพื่อน ๆ  บอกว่าตลอดเวลาที่เข้าค่ายพักแรมนี้จะเห็นท่านอยู่ตลอดเวลา  เหมือนว่าท่านคอยมาดูลูกศิษย์ของท่านว่าเป็นอย่างไร 
  
     ปัจุบันข้าพเจ้ายังรำลึก  นึกถึงท่านตลอดเวลา  จดจำท่านอยู่เสมอและตลอดไป