ครูกานท์
ศิวกานท์ ครูกานท์ ปทุมสูติ

คำตอบประเทศไทย...เลือดเดียวของแผ่นดิน


"เรียนรู้...ความไม่รู้ของกันและกัน" ว่าจะสร้างสรรค์อย่างไร ประคับประคองอย่างไร จึงจะเป็นหนึ่งน้ำใจเดียวกัน สันติสุข...

เมื่อคุณมองความจริงข้างหลังเพื่อน คุณเห็นว่าเพื่อนเลวร้าย

เมื่อเพื่อนมองความจริงข้างหลังคุณ เพื่อนเห็นว่าคุณเลวกว่า

เมื่อคุณและเพื่อนมองไปรอบตัว คุณและเพื่อนจะเห็นความจริง

ความจริงของความเลวที่มีความดีงามซุกซ่อนเมล็ดพันธุ์

รอวันที่คุณและเพื่อนจะรู้จักคุณค่าของการเลือกหยิบความจริงส่วนดีงาม

ของกันและกัน...หว่านเพาะลงบนแผ่นดินที่แล้งกันดาร

อดทนรอคอยคุณค่าของกันและกันที่จะผลิดอกออกผล

อย่ารุ่มร้ายใจร้อน

อย่าแบ่งขั้วแบ่งข้างให้แผ่นดินแตกระแหงความรักไปมากกว่านี้เลย 

จงปะชุนผืนผ้าหลากสี

เคารพความจริงว่าเราต่างยังเป็นผืนผ้าที่ต้องการเรียนรู้

"เรียนรู้...ความไม่รู้ของกันและกัน"

ว่าจะสร้างสรรค์อย่างไร

ประคับประคองอย่างไร

จึงจะเป็นหนึ่งน้ำใจเดียวกัน

สันติสุข...

.

อายุบวร

ทุ่งสักอาศรม

 

----------------------------------

คำตอบประเทศไทย

.

.

● เมื่อเม็ดดินสังคมผสมกรวด

อย่าเพิ่งคิดปั้นหวดจงปั้นไห

ต้องไม่ปฏิเสธประเทศไทย

สุดโต่งอันใดมิได้เลย

ประชาธิปไตยในแผ่นกระดาษ

มิอาจเป็นเนื้อหาสหายเอ๋ย
ถ้ามิสร้างทางคนให้คุ้นเคย

งอกเงยในวิถีชีวิตงาม

กระทรวงการพัฒนาสังคมฯ

กระทรวงศึกษาฯ งมแต่งุ่มง่าม

กระทรวงมหาดไทย...ไร้นิยาม

ไอที...หามแห่โลกโศกซับซ้อน

ครอบครัวไทยเลี้ยงลูกด้วยวัตถุ

สื่อปะทุไฟกามศีลธรรมกร่อน

แมลงเม่าเขลาเคลื่อนเกลื่อนนาคร

รัฐประชานิยมป้อนความอ่อนแอ

หยุดพักประเทศไทย...ให้โอกาส

รัฐบาลแห่งชาติ ลบบาดแผล

หยุดตัวบทกติกาของข้าของแก

ผูกแพทุกพรรคสภา...ฝ่าคลื่นลม

ให้ทุกคนมีที่ยืนไม่แบ่งแยก

ให้สื่อมีที่แทรกอย่างเหมาะสม

ให้การศึกษาสร้างเทียนสังคม

ให้ระดมปราชญ์แผ่นดินสร้างถิ่นแดน

.

เหลืองแดงน้ำเงินขาวพราวชมพู

ต้องพร้อมอยู่กับความจริงด้วยหนักแน่น

ความจริงของเม็ดดินและแบบแปลน

ทุกแผนพัฒนายังทาเทา

.

ศิวกานท์ ปทุมสูติ

ทุ่งสักอาศรม

หมายเลขบันทึก: 352064เขียนเมื่อ 17 เมษายน 2010 02:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 15:46 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (4)

สวัสดีค่ะ

         คงเป็นความโชคร้ายของแผ่นดินที่อุดมสมบูรณ์แห่งนี้....เพราะบรรดาผู้คนที่มาอาศัยอยู่ในผืนแผ่นดินนี้ไม่สำนึกในความเป็นชาติไทยแต่กลับต้องการเป็นแค่ชนเผ่าล้าหลัง ด้วยการแย่งชิงอำนาจและผลประโยชน์ส่วนตน
ด้วยการใช้กลโกงเล่ห์เหลี่ยม เข้าต่อสู้แย่งชิงประหัตประหารทำร้ายเข่นฆ่ากันเอง โดยมิได้มีใครมารุกราน  พวกเราประชาชนตาดำๆ ได้แต่เฝ้าดูความพินาศที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ ด้วยผลกระทบที่มาจากปัญหาของความโลภ ความหลงอำนาจ การการทำลายล้างกันเอง พวกเราเฝ้าดู...ด้วยน้ำตา...ทำไม...เราุึถึงพยายามลดความเป็นรัฐชาติที่บรรพบุรุษรักษามาด้วยชีวิตและเลือดเนื้อ  พยายามเป็นกันแค่ชนเผ่าในสายตาชาวโลกอย่างนั้นหรือ.

โชคร้ายจะกลายเป็นโชคดี

นาทีเลวร้ายจะกลายกลับ

พลังเงียบพลังงามจะรำงับ

เมื่อตัวตนแตกดับ...ตื่นเบิกบาน

แม้ยังต้องหวังยังต้องรอ

ฉันเธอจะมิท้อในเปลี่ยนผ่าน

หิ่งห้อยพลอยแสงแห่งรัตติกาล

ยังทำงานแสงงามทุกค่ำคืน

...

จงปะชุนผืนผ้าหลากสี

เคารพความจริงว่าเราต่างยังเป็นผืนผ้าที่ต้องการเรียนรู้

"เรียนรู้...ความไม่รู้ของกันและกัน"

ว่าจะสร้างสรรค์อย่างไร

ประคับประคองอย่างไร

จึงจะเป็นหนึ่งน้ำใจเดียวกัน

สันติสุข...

คิดถึงครูมากนะครับ

เข้ามากราบครู ครับ

 

 

สวัสดีค่ะ

  • ขอให้เหตุการณ์บ้านเมืองรุ่มเย็นเป็นสุขโดยเร็วค่ะ
  • ขอน้อมคารวะครูกานท์ รดน้ำ ดำหัวด้วยความเคารพนับถือยิ่งค่ะ
  • Dsc_1853-1
สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี