ไปเยี่ยมโรงเรียนอนุบาลเรวดีนนทบุรี  เมื่อ  22  มิถุนายน  เพื่อตรวจติดตามและประเมินตามระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษา  ซึ่งโรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนระดับปฐมวัย  มีนักเรียนไม่ถึง 100 คน  แม้พื้นที่จะคับแคบแต่ก็ดูทั้งครูและนักเรียนมีความสุขดี  เข้าทำนอง “คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก”  ผู้ปกครองก็ไว้วางใจส่งบุตรหลานเข้าเรียนเพิ่มขึ้นทุกปี  เพียงแต่โรงเรียนมีความจำกัดเรื่องพื้นทีจึงรับได้เพียงเท่านี้               
                 ด้วยเครดิตที่ผ่านการประเมินเป็นโรงเรียนรับรางวัลพระราชทานระดับเขตตรวจราชการ  และความพยายามใช้ระบบประกันคุณภาพภายในสถานศึกษาตามมาตรฐานฯด้านปฐมวัยเป็นตัวตั้งทำให้โรงเรียนมีการดำเนินการตามระบบนี้อย่างต่อเนื่อง  โดยมีข้อมูลทั้งอิงเกณฑ์และอิงสถานศึกษาตามมาตรฐานและตัวชี้วัดแต่ละตัวที่ค่อนข้างครบถ้วน              ตามปกติในการประเมินทั้งภายในและภายนอกเราจะมีเกณฑ์ประเมินคุณภาพ แต่ละตัวบ่งชี้  ซึ่งมีรายละเอียดเกณฑ์การประเมินในเชิงปริมาณแต่ละข้อในแต่ละตัวบ่งชี้เป็นค่า “ร้อยละ” ซึ่งที่จริงโรงเรียนจะต้องประเมินตนเองให้ได้ค่าร้อยละทุกเกณฑ์  แล้วเฉลี่ยออกมาเป็นค่าร้อยละแต่ละตัวบ่งชี้  ซึ่งผู้ประเมินจะได้พิจารณาจากข้อมูลเชิงปริมาณ 3 ประเภท คือ
              1. ค่าที่เป็นจริง(Exact) ซึ่งดูจากสถิติของสถานศึกษาที่มีการจัดเก็บอย่างเป็นระบบ เช่นสถิติน้ำหนัก ส่วนสูง เป็นต้น               
             2. ค่าที่ประมาณได้ (Approximation)จากการพิจารณาค่าที่ต้องการใช้สถิติเทียบเคียงประกอบกับการสังเกต เช่น การมาเรียนทันเวลา  มารยาทในเรื่องต่างๆ เป็นต้น
                3. ค่าที่คาดเดา (Guesstimation)ซึ่งได้จากการสังเกตของผู้ประเมินอย่างน้อย 2 คน มาพิจารณาร่วมกัน เช่น การร่วมทำกิจกรรม  ความรับผิดชอบ เป็นต้น              ที่จริงเราอยากได้ค่าตามข้อที่ 1 หรือข้อที่ 2 ก็ถือว่าใช้ได้  แต่โรงเรียนไม่ค่อยมีข้อมูลเหล่านี้ ผู้ประเมินจึงต้องใช้ค่าข้อที่ 3 ซึ่งพอยอมรับได้ในการประเมินรอบแรก  แต่รอบต่อๆไปควรพัฒนาระบบประกันคุณภาพให้ได้ข้อมูลในข้อ 1 หรือ 2 ให้ได้  ซึ่งขณะนี้ โรงเรียนอนุบาลเรวดีนนทบุรี เริ่มมีข้อมูลตามข้อ 1 และ 2 เพื่อรับประเมินแล้ว  ซึ่งก็จะนำไปสู่การประเมินที่อิงเกณฑ์ และอิงสถานศึกษาที่น่าเชื่อถือมากขึ้น และมีแนวโน้มให้เห็นถึงความยั่งยืนในการพัฒนาตามวงจร PDCAอย่างต่อเนื่องด้วย