อากาศร้อนมากชวนให้นึกอยากทานแต่ของเย็นๆ เช่น ข้าวแช่ ขนมน้ำแข็งไส และไอศกรีมใช่มั้ยคะ

บ้านผู้เขียนอยู่ห่างเมือง ยากที่จะซื้อไอศกรีมอร่อยๆได้ นอกจากตั้งใจจริงๆเอาลังเก็บความเย็นไปแล้วก็ซื้อแล้วรีบแพ็คใส่ลังความเย็นอย่างรวดเร็ว ยังไม่เคยทำเช่นนั้นสักที เพราะความอยากทานไอศกรีมนั้นมักเป็นความรู้สึกอยากทานแบบปัจจุบันทันด่วน นานๆครั้ง บางทีก็ซื้อจากรถไอศกรีมยี่ห้อพื้นๆที่เขาขี่มอเตอร์ไซค์ มีเสียงเพลงดังลั่นมาแต่ไกล ก็พอแก้ขัดไปได้ หรือเมื่อมีโอกาสเข้ากรุงเทพก็จะนานๆครั้งทานไอศกรีมดีๆ ทานทุกครั้งก็จะอ้วนไปค่ะ

ผู้เขียนชอบไอศกรีมวานิลลาที่สุด เพราะหอมถูกใจและเป็นกลิ่น รสกลางๆที่จะใส่เครื่องเคราอะไรลงไปก็อร่อยไม่ขัดกัน

ตอนไปปารีสเพื่อนพาไปทานไอศกรีมที่เธอบอกว่า “อร่อยที่สุดในโลก” เป็นเจ้าเก่าแก่ เดินไปทางหลังโบสถ์นอตเทรอดาม แล้วข้ามสะพานไปนิดหนึ่ง เป็นร้านเล็กๆที่มีคนเต็มที่นั่งเสมอ เราซื้อใส่โคนกรอบเดินทานกัน อร่อยจริงๆค่ะ แน่นอนว่าผู้เขียนเลือกไอศกรีมวานิลลา เป็นวานิลลาจริงๆไม่ใช่แค่กลิ่นสังเคราะห์ หรือเจือกลิ่นธรรมชาติ เขาใช้ฝักวานิลลา ขูดเอาเนื้อข้างในที่เป็นเม็ดละเอียดสีดำๆใส่ในการทำไอศกรีม หากไม่ทราบมาก่อนก็จะนึกว่าทำไมไอศกรีมร้านนี้มีผงฝุ่นอะไรดำๆในเนื้อไอศกรีม

เป็นครั้งแรกที่ได้ทานไอศกรีมวานิลลา ที่เห็นหลักฐานว่าใช้วานิลลาจริงๆ

 

ได้เครื่องทำไอศกรีมขนาดกะทัดรัดมาหนึ่งเครื่องจากการใช้คะแนนสะสมบัตรเครดิตแลกมา ทั้งๆที่คุณภาพไม่ได้ดีนักแต่ก็ทำให้ลุกขึ้นมาทดลองทำไอศกรีมทานเอง โดยใช้ข้ออ้างว่าอยู่บ้านนอก ไม่มีไอศกรีมอร่อยให้ซื้อทาน ต้องทำเอง ลงทุนน่าดูนะคะ

ได้ลองทำไอศกรีมวานิลลาทานเอง แสนอร่อย หวานน้อย ถึงความมันของครีมของนม หอมฝักวานิลลาของจริงที่สู้อุตส่าห์ไปซื้อมาจากซุปเปอร์มาร์เกตหรูในกรุงเทพ เจ้าฝักวานิลลานี้เดินทางไกล งอกงามอยู่ที่มาร์ดากัสกา และ อังกฤษเป็นผู้ส่งไปขายทั่วโลก ได้ข่าวว่าเดี๋ยวนี้โครงการหลวงก็มีฝักวานิลลาขาย ครั้งหน้าหากจะทำจะตามหาของไทยค่ะ

กว่าจะซื้อได้ก็คิดแล้วคิดอีก เพราะแสนแพง ขนาดว่าไปนั่งทานไอศกรีมในร้านหรูยังจะถูกกว่าทำเอง หลอดแก้วใสบรรจุ ๒ ฝักผอมดำๆแบนๆผิวย่นๆ ราคาเกือบสี่ร้อยบาท!

แต่ตัดใจซื้อเพราะต้องการทำให้ครบเครื่อง ถึงเครื่อง เดี๋ยวผลงานจะออกมาไม่ดีค่ะ

แค่เปิดหลอดแก้ว ฝักวานิลลาก็หอมฟุ้งไปทั้งครัวค่ะ

กลิ่นจะคล้ายกลิ่นชอกโกแลตอ่อนๆบวกกลิ่นดอกไม้

ฝักวานิลลานั้นเวลาจะใช้ต้องเอาปลายมีดแหลมๆผ่าฝักตามความยาว แบะออกแล้วค่อยๆขูดเอาเจ้าเนื้อละเอียดที่เป็นเม็ดๆดำๆออกมาใส่ต้มลงในนม ใช้ไฟอ่อนมากๆ แล้วเอาฝักลงไปต้มด้วย บางคนเขาไม่เอาฝักไปต้ม แต่จะเอาฝักที่ขูดแล้วไปใส่ในโหลน้ำตาลทราย ทำให้ได้น้ำตาลทรายที่หอมกลิ่นวานิลลา

ได้ทำไอศกรีมวานิลลาออกมารสชาติดี ทุกคนในบ้านได้ลิ้มรส เก็บใส่กล่องแช่ช่องแข็งไว้ แขกไปใครมาเป็นต้องเคี่ยวเข็ญให้ลิ้มลอง ทำอยู่สองครั้งเท่าจำนวนฝักวานิลลาที่มี และไม่คิดจะทำอีกแล้วค่ะ เพราะแพง และ อ้วน

นำภาพมาฝากให้ชิมด้วยสายตา คงพอคลายร้อนไปได้บ้างนะคะ