เมืองหลากสี

บ้านเมืองมีกฎหมาย...คนอยู่ใต้กฎหมาย

ทำตามอย่างเคารพ...ทุกคนก็ไม่เดือดร้อน

มันน่าเบื่อเต็มที...กับการที่มีกลุ่มคนเสื้อสี...สีนั้นสีนี้

ใช้คนหมู่มาก...เดินข้ามกฏหมาย

อ้างต้องการรัฐธรรมนูญ  ประชาธิปไตย

นี่สามสี่ปีมาแล้ว....

ประเทศอื่นเขาไปไหนกันแล้ว....เรายังตั้งเวที...

ยึดโน่นยึดนี่...ทุบ...ทำลาย

น่าเป็นห่วงนะ...ชาติของเราแท้ๆ...

วันหนึ่ง...เมื่อเราเสียมันไป...เราจะเสียใจกันไหม....

 

ผมไม่เชื่อเรื่องอุดมการณ์...เพราะบางคนที่ไปร่วมปิดถนน 

 คำว่า  ประชาธิปไตย  กับ รัฐธรรมนูญ  ยังไม่ร้จักเลย...

 

ทำไมไม่ทำหน้าที่ของตนให้ดีล่ะ...ทำของใครของมัน

นี่มันประเทศเรานะ...มีประเทศของเราเองไม่ภูมิใจหรอ

หรือชอบเป็นผู้อาศัย...หลบๆซ่อนๆ

หรือนี่เป็นสิ่งที่ตอบแทนประเทศ...

ไม่ต้องเป็นผู้ลี้ภัย...อพยพ  ก็ดีแล้ว

 

เรื่องชนชั้น...อ้างกันจัง

คนเราพัฒนาได้...จะทำหรือเปล่าเท่านั้น

ผมมาจากครอบครัวการเกษตร...

พ่อแม่จนสุดๆ....

แต่พยายาม  ไม่ งอมืองอเท้า

พ่อผมทำงานอย่างหนัก...ส่งลูกเรียน

วันนี้  ผมสบาย...ต่อให้เป็นไพร่  ก็เป็นหัวหน้าไพร่

ครอบครัวก็มีความสุข...

คนเรามันพัฒนากันได้ 

ที่มันพัฒนาไม่ขึ้น  เพราะไม่ทำ  รอผู้มีบุญมาโปรด 

รอคนสงสาร  ขี้เกียจ  ไม่ทำงาน 

( นอนกลืนน้ำลายตัวเองประทังหิว ) 

แล้วก็บอกว่า  ลำบาก  ไม่ยุติธรรม

 

เดี๋ยวนี้ยังมีคนเมล์มาถาม  ก็พวกลูกศิษย์ที่เคยฟังบรรยายนั่นหล่ะ

บอกว่า  อาจารย์อย่าเป็นพลังเงียบสิ  แสดงเสียง  ต่อต้าน

จะให้มีเสื้อสีไหนอีกล่ะ..นี่มันไม่จบแค่ว่า  เราคือคนไทย ( ด้วยกัน )

พยายามแบ่งเป็นกลุ่ม  เป็นก๊ก

 

ปล่อยเถอะครับ...ขอทำหน้าที่ตนเองให้ดีที่สุด  สอนหนังสือ

ถ่ายทอดสิ่งดีๆให้ผู้ฟัง...พอแล้ว  จะบอกกับลูกศิษย์ว่า 

อย่าใช้ความรุนแรง

ให้เคารพกติกา  ให้ขยัน  ทำดีเพื่อสังคม

ให้มุมานะ  มีความพยายาม  อยากเป็นอะไร  อยากเป็นใหญ่เป็นโต 

อยากรวย  ทำได้ด้วยมือเรา

เลือกเกิดไม่ได้  เลือกที่จะเป็นได้  เลือกที่จะชั่ว  จะดีได้

 

จะเสื้อสีไหน...

เวลาจะทำลายชาติบ้านเมือง  คิดถึงลูกหลานบ้างนะ

เงินน้อยนิด  ที่ได้เป็นค่าข้าว  ค่าอาหาร  มันเทียบไม่ได้หรอก

ถ้าลูกหลานต้องก้มหน้าเพราะไร้แผ่นดินอยู่

กระดูกบรรพบุรุษไม่มีที่ฝัง  แถมคนยังสาปแช่ง  ว่า

นี่ไง  ลูกหลาน  ทรราช

อย่าให้เขาลำบากเพราะเรา...

 

นี่มันสามสี่ปีแล้ว...

พอเถอะ...ต่อให้หาพลังเงียบมาแสดงออกได้ยี่สิบสามสิบล้าน

คนดื้อมันมี  เย้ยกฏหมายแล้วยิ้มอย่างภูมิใจ  ว่า ฉันเก่ง

เหมือนคนผ่าไฟแดง  ไม่ใส่หมวกกันน็อค  ผิดกฏ

พอตำรวจจับก็ไม่พอใจ

เฮ้อ...ไปสอนเรื่องนมแม่ดีกว่า