ด่วนตัดสิน

เมื่อเช้าพาแม่ไปซื้อกับข้าวที่ตลาดอำเภอโพธาราม ราชบุรี เพื่อที่จะไปทำบุญที่วัดโชค ออกจากบ้านตีห้าครึ่งพาแม่ซ้อนมอเตอร์ไซค์เพื่อไปซื้อกับข้าว เนื่องจากวันนี้มีทำบุญที่วัด ผม แม่ และ ภรรยาเลยไม่ได้ใส่บาตรตอนเช้า

 

 

 

ประมาณไม่เกิน ๑๐ นาทีก็ไปถึงตลาด ผมจอดรถรอ แม่ต้องเดินไปซื้อกับข้าวที่ร้าน และ เดินต่อเข้าไปในตัวตลาดเพื่อซื้อของเพิ่ม

 

 

 

ผมรออยู่หน้าร้านกับข้าวก็เห็นคนมารอใส่บาตรมากมาย เพราะทางร้านได้เตรียมกับข้าวไว้เป็นชุดๆ แล้วนำมาใส่กล่องพลาสติก ลูกค้าสามารถเลือกได้ตามศรัทธาว่าจะเลือกกับข้าวชุดไหน จากนั้นก็นำมาวางรอบนเก้าอี้เพื่อรอใส่บาตร

 

 

 

พระ เณร จากหลายวัดมารอรับบาตร เนื่องด้วยเป็นช่วงสงกรานต์ ผมเห็นคนรอใส่บาตรมากมาย ไม่แน่ใจว่าวันปกติคนจะเยอะแบบนี้ไหม เท่าที่สังเกตพบว่าเณรน้อยหลายรูปที่เดินตามพระ มักจะไม่ค่อยได้ของใส่บาตร ส่วนใหญ่ ญาติโยมจะใส่บาตรกับพระมากกว่าไม่แน่ใจว่าเพราะเหตุใดเหมือนกัน

 

 

 

ช่วงนั้นยังไม่สว่างมากนัก นั่งรอบนมอเตอร์ไซค์สักพัก ก็เห็นพระรูปหนึ่งนั่งอยู่บนมอเตอร์ไซค์ชนิดต่อพ่วงที่มี ๓ ล้อ ตอนแรกคิดว่าท่านคงมารอรับของใส่บาตรที่มีมากมายเพื่อถ่ายบาตร แต่สังเกตไปสักพักก็ไม่เห็นมีใครมาถ่ายบาตร มีแต่คนมาใส่บาตรกับท่าน

 

 

 

สัญญาเก่าๆของผมก็เริ่มทำงาน เพราะผมเคยเห็นพระขับรถยนตร์ด้วยตัวเอง ผมไม่ทราบว่าผิดวินัยไหม แต่รู้สึกว่าไม่เหมาะสม วันนี้เห็นพระมารอรับบาตรแต่นั่งมอเตอร์ไซค์มา จิตก็เลยเกิดอกุศล เพราะคิดว่าพระมารับบาตรควรจะเดินมา ไม่ควรจะนั่งรถมายกเว้นในกรณีมาไกลมากๆจากวัด

 

 

 

สักพักแสงสว่างยามเช้าค่อยๆฉายแสงพร้อมกับรถของพระรูปนั้นเคลื่อนผ่านหน้าผมไปเล็กน้อย ทำให้ผมมองเห็นท่านจากด้านหลัง พร้อมกับข้อความที่ติดตรงท้ายรถว่า  "ภิกษุขาด้วน"  ผมมองไปที่ขาท่านและเห็นท่านใส่ขาเทียมอย่างชัดเจน

 

 

 

เท่านั้นเองความคิดอกุศลที่ผมมัวแต่ต่อว่าท่านในใจก็มลายหายไป เปลี่ยนมาเป็นชื่นชมท่านที่ท่านยังมารับบาตรทั้งที่เดินเหินไม่สะดวก สัญญาเก่าๆที่เคยเห็นมาแต่ก่อนทำให้ด่วนตัดสินด้วยอกุศลจิต รู้สึกผิดที่เกิดอกุศลจิตโดยไม่ระวังไม่พิจารณาให้ดีเสียก่อน

 

 

 

สิ่งนี้เตือนให้ผมรู้ว่าอย่าด่วนตัดสินอะไรเร็วเกินไปเพราะอาจทำให้เกิดอกุศลจิตได้ง่ายมากๆ