เป็นที่ ที่ทำให้เกิดความรัก ความสุข และความผูกพัน ระหว่างเพื่อนร่วมงาน

   เรื่องเล่า... ศาลาทิวไผ่

           ณ... มุมหนึ่งของบ้านพัก โรงพยาบาลสีชมพู  มีศาลามุงด้วยหญ้าคา อยู่ใต้ต้นมะม่วง  ต้นหูกวาง รวมทั้งกอไผ่ เป็นร่มเงา อันร่มรื่นให้เราได้นั่งเล่นได้อย่างสบายๆ  ณ.. ที่แห่งนี้เองที่มันทำให้เกิดเรื่องราว ความผูกพัน  และสัมพันธภาพที่ดี ระหว่างเพื่อนร่วมงานในโรงพยาบาลของเรา

                บางคนมองว่าเป็นที่สำหรับดื่มเหล้า สังสรรค์ แล้วแต่โอกาส ซึ่งมันก็เป็นเช่นนั้นจริง   แต่ระยะเวลา  14 ปี ที่อยู่ที่นี่  ฉันได้เรียนรู้ความรู้สึกหลากหลาย

                เดิมมันอาจทำให้ฉันรู้สึกไม่ดี ว่าทำไมถึงถึงมีการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์  แต่จริงๆ มันไม่ใช่แค่เป็นเรื่องของการดื่ม กินที่สนุกสนาน อย่างเดียว บางครั้งเป็นที่ปรับทุกข์ สำหรับผู้ที่มีความทุกข์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือเรื่องส่วนตัว  ทำให้ผู้ที่มีความทุกข์ กลับไปด้วยสีหน้าที่มีความสุขมากขึ้น

                เป็นสถานที่ต้อนรับญาติพี่น้อง หรือเพื่อนๆที่มาเยี่ยมเยือน  ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ สถานที่แห่งนี้ได้ต้อนรับเพื่อนเก่า หลายคน ที่เคยอยู่ด้วยกัน แต่ทุก คนก็ไม่เคยลืม ยังระลึกถึงกันเสมอมา   ฉันได้เห็นความผูกพัน และมิตรภาพที่เกิดขึ้น

                เป็นที่ประชุม ปรึกษาหารือกันเรื่องงาน การวางแผนการทำงานต่างๆ บางครั้งการพูดกันในห้องประชุม อาจจะไม่ค่อยราบรื่น  แต่ถ้าเราประชุมกันที่นี่ ทำให้การปรึกษางานของเราราบรื่น  พูดกันง่ายขึ้น เป็นการทำงานแบบพี่ แบบน้อง ไม่ใช่ หัวหน้ากับลูกน้อง

                 เป็นที่ทานข้าวด้วยกัน ทั้งข้าวกลางวัน และข้าวเย็น มีการทำอาหารทานร่วมกัน  ทานข้าวไปคุยกันไป  มันทำให้เกิดความผูกพัน เหมือนเป็นคนในครอบครัวเดียวกัน

                เป็นที่จัดงานวันเกิดของพี่ๆ น้องๆ ของเราหลายๆ คนทำให้เกิดความรู้สึกที่ดี มีคุณค่า  รู้สึกว่ายังมีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ยังรักและเห็นความสำคัญของเขาเสมอ

          เป็นที่ฉลองความสำเร็จ เล็กๆ ของแต่ละคน เช่น สอบใบประกอบวิชาชีพผ่าน  ได้รับการเลื่อนขั้นถูกหวย และ...  ทำให้เราได้มีโอกาสแสดงความยินดี ร่วมกับเจ้าของงาน

                 ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องราวของศาลาทิวไผ่  ที่คนภายนอก และตัวฉันเองในสมัยก่อน มองว่าเป็นที่ ดื่ม กิน  แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่ง ให้ลึกซึ้ง ศาลาทิวไผ่ เป็นที่ๆทำให้เกิดความรัก ความผูกพัน  เกิดความสุข ในมุมหนึ่ง ของโรงพยาบาลชุมชน เล็กๆ แห่งนี้   ซึ่งฉันหวังว่า มัน คงจะเป็นจุดเริ่มต้นในการทำงานอย่างมีความสุขและยั่งยืนต่อไป...