ก้าวแรก ไม่เคยสิ้นสุด

         ก้าวแรก...คำนี้ มีความหมายมากมายสำหรับทุกคน ทุกสายงาน ทุกอาชีพ ทุกเพศ ทุกวัย

         สำหรับผม คำว่า ก้าวแรก...ในชีวิต มีมาตั้งแต่เป็นทารก แล้วอยู่รอดมาเป็นมนุษย์ได้จนทุกวันนี้ ก็เพราะ พ่อ และ แม่ ที่ให้ก้าวแรก...กับผม เพื่อที่จะเดินไปในก้าวต่อไป

         ก้าวแรก...เป็นนักเรียน เริ่มต้นไม่ดีนัก เพราะมัวแต่เล่นและติดเพื่อนมากกว่าเรียนหนังสือ (อาจเรียกว่าไม่เอาไหนก็ได้) พลาดโอกาสที่จะเป็น ทหารอากาศเหมือน พ่อ จึงต้องทำให้มี ก้าวแรก...ในอุดมศึกษา

         ก้าวแรก...ในอุดมศึกษา ก้าวสู่สาขาวิชา อิเล็คทรอนิกส์ ในระดับ ปวช.และ สาขาวิชาอิเล็คทรอนิกส์-เทคนิคโทรคมนาคม ในระดับ ปวส.  ก้าวนี้ ทำให้รู้จักสังคมผู้ใหญ่มากขึ้น และสิ่งดี ๆ ก็เริ่มจากตรงนี้ ทั้งความรู้ ประสบการณ์ 

        ก้าวแรก...ในการทำงาน ก็เป็นผลงานชีวิตที่ลิขิตเองที่นำเอาความรู้จากก้าวแรก...ในอุดมศึกษา ไม่ว่าจะเป็น การอยู่ร่วมกับผู้อื่น Team Work และ การมีน้ำใจ สิ่งเหล่านี้สำคัญมาก หากเราจะอยู่ในสังคมอย่างปรกติสุข

         และจาก ก้าวแรก...ในการทำงาน ก็ทำให้ค้นพบตัวเองอย่างมาก กับการที่ได้รับการศึกษาระดับปริญญา สาขารัฐประศาสนศาสตร์ เริ่มชื่นชอบเรื่องการเมืองการปกครอง ได้รู้ ได้เห็นอะไรต่อมิอะไร ทั้งดี และไม่ดี ในสังคมการเมือง จนได้ความคิด บ้านเมืองไม่เจริญเพราะเหตุใด และจะทำอย่างไรให้บ้านเมืองเจริญก้าวหน้า

          จึงเป็นที่มาของ คำว่า ก้าวแรก...ในสายวิชาชีพครู          

         และก็ก้าวมาถึง ก้าวแรก...ในสายวิชาชีพครู เพราะเพียงแค่ ความคิด บ้านเมืองไม่เจริญเพราะเหตุใด ผมจึงอยากมีโอกาสของความเป็น ครู ที่จะปลูกฝังเรื่องจริยธรรม คุณธรรม บาป บุญ ให้แก่เด็กนักเรียน แม้อาจเป็นก้าวแรกที่ไม่ง่ายนัก แต่จะก้าวต่อไปเพื่อเด็กนักเรียนไทย  ที่อยากจะมี ก้าวแรก...ในสายวิชาชีพครู พัฒนาประเทศให้น่าอยู่ เหมือนพวกเรา

         เห็นไหมครับว่า ก้าวแรก...ในแต่ละครั้งนั้น มันไม่ง่ายนัก เหมือนที่เรานึกคิด นั่งฝัน ให้มันสวยหรู เพราะแต่ละก้าวกว่าจะเป็น ครู จะต้องเสียสละบางสิ่งบางอย่าง เช่น โอกาส และ เวลา  เพื่อนำประสบการณ์ ความรู้ ความสามารถ ถ่ายทอดไปสู่เด็กนักเรียน ที่จะต้องใช้วิชาที่ได้รับจาก ครู เป็นภูมิคุ้มกัน ที่จะเผชิญโลกภายนอก อย่างมั่นคง

                    **********ก้าวแรก... ไม่เคยสิ้นสุด**********