งานเลี้ยงที่เรียบง่าย แต่สนุกมากกับเพลงลอยกระทง
เย็นนี้เป็นการกำหนดของ กสม.Philippines ที่ต้องการมีงานเลี้ยงส่งกับผู้เข้าประชุมทุกคน ทางผู้จัดให้เตรียมตัวและแต่งตัวให้สวยงาม ผู้เขียนกับพี่โจ้มองหน้ากันว่าจะเอาอะไรไปแต่ง มีแต่กางเกงกับเสื้อยึด เราตกลงกันว่าใส่ชุดเดิมที่ใส่นี้ดีที่สุด เพราะเย็นนี้เรามีนัด กับคุณโรเบอร์ ที่จะมาเราท่องเทียวกลางคืน งานเลี้ยงจึงเป็นส่วนประกอบ
ก่อนถึงงานเลี้ยง พวกเรานั่งกินอาหารเย็น ซึ่งไม่อร่อยในความรู้สึกของผู้เขียนเพราะอารมณ์ขุ่นมัวมาตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว อาหารเย็นนี้ คุณDreng เข้ามาพูดคุยอย่างสนุกสนานพยายามแซวตลอด แล้วก็ชี้มาที่ผู้เขียนว่าผู้เขียนเป็นคนที่มีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใส น่ารัก เห็นหน้าแล้วมีความสุข แต่ผู้เขียนไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะมีความสุขหรอกน่ะ คุณDreng ก็พูดไปเรื่อยๆ จนท่านพล.ต.ต.พิศาล ท่านเห็น ผู้อำนวยการฝ่ายจัดของ กสม.Philippines เดินมา ทางท่านก็พูดภาษาไทยว่า ตัวแห่งความทุกข์กำลังเดินมา ผู้เขียนปล่อยฮ่าเลย หัวเราะอย่างสนุกสนานมาก ทำให้ความทุกข์หายเป็นปลิดทิ้งทันที คุณDreng ก็ไปแต่งตัวเลี้ยงงานปารตี้ ส่วนผู้เขียนกับคณะก็ลงไปเลี้ยงทันที เพราะกะอยู่ร่วมงานเลี้ยงเพียงแค่ 1 ชั่วโมง พวกเราจะหนีไปเที่ยวท่องราตรีกันคืนนี้
เมื่อทางเจ้าภาพเปิดงาน ทางPhilippines ก็ร้องเพลงของเขา แล้วเชิญคณะของคนไทยร่วมร้องเพลง เพลงทำมาหากินของคนไทย คือเพลงลอยกระทง ทุกคนที่มาร่วมงานรวมกันร้องเพลงและรำวงไปด้วย ผู้ที่เข้าร่วมงานเลี้ยงให้ผู้เขียนสอนการรำทีถูกวิธี และการมีร้องเพลงเดียวโดยท่าน พล.ต.ค. อดุลย์ ณรงศักดิ์ ท่านร้องเพลงผู้ชนะสิบทิศไพเราะมาก และทุกคนก็เชียร์ที่จะให้ผู้เขียนร้องเพลง ตายแน่ผู้เขียนร้องเพลงเป็นเสียเมื่อไร ถ้าร้องเพลงไปมีสิทธิอย่างมากที่ทุกคนต้องหนีหมดแน่ ที่ร้องได้แน่ๆๆๆคือเพลงสอนเด็กเล็ก เพราะฉะนั้นก่อนภัยที่จะมาถึงตัวเองรู้แล้ว ก็ต้องหายตัวไปก่อน คือไปเข้าน้ำให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ และก็รีบเผ่นไปเที่ยวกันดีกว่า
