เช้าวันนี้ผมรู้สึกแปลกมาเลยครับที่ผมสามารถตื่อนนอนตั้งแต่เช้า โดยไม่พึ่งนาฬิกาปลุกเหมือนวันที่ผ่านๆมา (ทั้งๆที่นอนดึก) ลืมไปว่าก่อนหน้านี้ผมกลับบ้านมา พ่อสอนทุกๆครั้งที่กลับบ้านว่า ให้เราตื่นแต่เช้ามาช่วยทำโน้นทำนี่ให้มีประโยชน์แก่บ้านเราที่เราอยู่บ้าง ถึงไม่มีอะไรทำก็ต้องตื่นเพื่อจะได้เป็นติดเป็นนิสัย

   ถึงตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่าสิ่งที่พ่อเคยบอก คอยเตือนเคยสอนเป็นสิ่งที่ดีที่สุด เพราะตัวผมเองได้รู้แล้วว่าการที่เราตื่นเช้าๆทุกวัน ออกมาสูดอากาศ ยามเช้า(ในกรุงเทพ) แล้วทำสิ่งต่างๆที่เราไม่เคยทำมาก่อนเช่น

- นำรองเท้าทุกคู่ของเราที่มาทำความสะอาด

- รดน้ำกล้วยไม้

- ทำความสะอาดพัดลม

- กวาดบ้าน

- ล้างจาน เป็นต้น

   เรายังเหลือเวลาอีกมากมาย ที่จะให้เราทำอะไรที่มีประโยชน์ แก่ตนเองและผู้อื่นรอบตัวเรา

   ถึงตอนนี้ผมได้รู้แล้วว่า เวลาของแต่ละคนนั้นมี 24 ชั่วโมงเท่ากันทุกคน บางคนใช้เวลาไปโดยสิ้นเปลืองจนไม่มีเวลาที่จะทำอะไรเลยแม้กระทั้งเรื่องของตัวเอง บางคนก็ใช้เวลาที่ทุกๆคนมีเท่ากันนั้นทำอะไรที่เป็นประโยชน์แก่ตนเองและผู้อื่นได้ตั้งมากมาย แถมยังมีเวลาอีกเหลือเฟือที่ตะทำ.........

   -เวลาทุกคนมีเท่ากัน

   -ใช้ต่าง

   -ผลที่ได้รับก็แตกต่างกันไป

   -ตื่นเช้าก็จะมีเวลามากกว่าคนที่ตื่นสาย(ซึ่งผมพิสูจน์มาแล้วครับ)

   สุดท้ายนี้ ผมขอฝากบันทึกเรื่องนี้ด้วยนะครับ อาจจะเขียนได้ไม่ดีนะครับแต่ก็จะพยายามนะครับ