ประเทศที่เจริญแล้วจะให้ความสำคัญในด้านการศึกษามากกว่าด้านอื่นๆ เพราะถือว่าการศึกษาของประชาชนเป็นพื้นฐานสำคัญที่จะนำไปสู่การพัฒนาประเทศนั่นเอง

    Anwar เดินออกจากบ้านตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อไปให้ทันเรียนชั่วโมงแรกที่เริ่มในเวลา ๘: ๐๐ น ของโรงเรียน Arlington High School จำนวนนักเรียนทั้งหมดมีอยู่ ๑๗๐๐ คน
นักเรียนจำนวน ๒๕-๓๐  คน/ห้อง

                

โรงเรียนที่นี่จะแบ่งเป็น ๓ ระดับเหมือนกับอีกหลายๆมลรัฐ ทั่วประเทศ

   ระดับชั้นประถมศึกษา ( Elementary School)  อนุบาล- เกรด ๕ มีอยู่ ๕ สถาบัน
   ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนกลาง ( Middle School) เกรด ๖- ๘ มีอยู่ ๒ สถาบัน
   ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ( High School) เกรด ๙ –๑๒ มีอยู่เพียง ๑ สถาบัน 
   เด็กส่วนใหญ่เรียนวันละประมาณ  ๖ รายวิชา พักทานอาหารกลางวันแค่ ๒๐ นาที และเลิกเรียนในเวลา ๑๔: ๓๐ น หลังเลิกเรียน นักเรียนมักจะเข้าร่วมชมรมต่างๆ บางคนเล่นกีฬา-บางคนเล่นดนตรี  ส่วนคุณครูก็เคลียร์งานของตน
    Anwar อยากเล่นฟุตบอลมาก แต่สุขภาพไม่ค่อยดีมีอาการปวดหลัง จึงต้องไปพบแพทย์เพื่อเช็คสุภาพ และรักษาร่างกายให้แข็งแรงก่อน  จนกว่าจะได้รับใบรับรองสุขภาพจากแพทย์จึงจะสามารถเข้าร่วมทีมได้ 

               
   
  Zander เรียนอยู่ที่โรงเรียนชื่อว่า  President  ซึ่งอยู่ใกล้บ้านมาก มีนักเรียนประมาณ ๖๐๐ คน แต่ที่นี่จะมีระดับก่อนอนุบาลด้วย ( Pre- school)  เขารู้สึกดีใจมากที่ผู้เขียนไปส่งเขาที่ห้องเรียน แสดงออกทางสีหน้า-ท่าทางอย่างเห็นได้ชัดตามวิสัยเด็กน้อยใสซื่อ-บริสุทธิ์     แนะนำห้องเรียนอย่างภาคภูมิใจแถมยังอวดเพื่อนใหม่คนไทย(ผู้เขียน) ให้กับเพื่อนๆรู้จัก 

               
           

คุณครูออกตัวว่า  ห้องรกรุงรัง  ยังไม่ได้จัดเก็บเลย…แสดงว่าเป็นครูที่มีคุณภาพจริงๆ หากสภาพทุกอย่างเรียบกริ๊บ  แสดงว่าไม่ค่อยได้หยิบจับอุปกรณ์มาใช้งาน  แหม   ก็เข้าใจระบบ ๕ ส แต่น่าจะเหมาะกับงานประเภทสำนักงาน / ระดับผู้บริหารหรือโชว์รูม ที่เน้นการ  “ Put Your Best Foot forward” (ผักชีโรยหน้า ) มากกว่า   เพราะฝ่ายปฏิบัติการสอนที่ตั้งใจปฏิบัติจริงๆ นั้นต้องมีทั้งอุปกรณ์-เอกสาร –สมุดงานของนักเรียนตั้งกองพะเนิน อยู่บนโต๊ะหรือบริเวณใกล้เคียง…(ไม่ใช่สุมงานนะ )  คุณๆก็รู้นี่นาว่าครูมืออาชีพ ต้องรับภารงานที่ยิ่งใหญ่อลังการงานสร้างขนาดไหน  เป็นต้นทางการพัฒนาเยาวชนของชาติ  ย่อมมีบทบาทสำคัญต่อการนำพาประเทศชาติไปสู่ความเจริญรุ่งเรือง

             

     คุณ Brangie พาไปชมที่ทำงานซึ่งอยู่ในโบสถ์  เธอเป็นพนักงานประจำของที่นี่ทำหน้าที่สอนเด็กๆ ที่มาฝึกความเป็นคนดีมีคุณภาพที่โบสถ์ในวันอาทิตย์  เป็นเด็กในระดับ  เกรด ๖-๘ จำนวน ๓๐ คน   ฝึกไม่พูดโกหก  ไม่คดโกง    ดีแท้ๆเชียว
 

             

                              เตรียมไข่หลากสีเพื่อเทสกาล Easter แจกเด็กๆ

เธอเล่าว่าที่เมืองนี้มีโรงเรียนพิเศษสำหรับเด็กที่มีปัญหาด้วยนะ เช่นมีพฤติกรรมไม่ดี  เคยติดยามาก่อน  มีลูกในระหว่างเรียน ฯลฯ เป็นการให้โอกาสปรับตนเอง
 

                 
 
ได้มีโอกาสเข้าไปเยี่ยมชมโรงเรียน Arlington High School อย่างเป็นทางการ คุณต้องติดป้ายชื่อเมื่อเดินชมบริเวณ  ทางฝ่ายรับผิดชอบส่งพนักงานสาวสวยพาไปชมทุกห้องพร้อมอธิบายข้อสงสัยอย่างเต็มใจ  แต่ต้องไม่ไป รบกวนการเรียน-การสอนในชั้นเรียน อาคารที่นี่เป็นแบบ ๒ ชั้น มีทุกสิ่งพร้อมสรรพ์ อุปกรณ์ที่ทันสมัยพร้อมใช้งาน ผู้คนในชุมชนต้องจ่ายค่าภาษีโรงเรือนให้กับทางชุมชน   จำนวนที่จ่ายขึ้นอยู่กับขนาดของบ้านหากบ้านหลังใหญ่มีหลายห้องก็ต้องจ่ายมากหน่อย  ไม่ว่าคุณจะมีลูกหลาน เรียนอยู่หรือไม่ก็ตาม  บ้านขนาด ๒ ห้องนอน ๒ ห้องน้ำ ๑ ห้องรับแขก  ต้องจ่ายเดือนละประมาณ ๕๐๐ เหรีญ  จำนวน ๖๐-๗๐ % ของเงินค่าภาษีโรงเรือนจะนำมาสนับสนุนด้านการศึกษาของชุมชนนั้นๆ  นำไปจ่ายเงินเดือนครู ค่าอุปกรณ์และค่าหนังสือของเด็กๆ  ซึ่งแต่ละโรงเรียนยังได้รับเงินสนับสนุนเพิ่มเติมจากทางมลรัฐ และประเทศด้วย  ส่วนเด็กๆเอง จะจ่ายเฉพาะค่าชุดที่ต้องฝึกฝนในกิจกรรมพิเศษเช่น กีฬา ค่าเช่าเครื่องดนตรีที่อยากได้นำไปฝึกฝนต่อที่บ้าน หรือค่าใช้จ่ายในการไปทัศนศึกษานอกสถานที่   ไกลๆ ทั้งในและต่างประเทศ เช่นไป Washington DC. New York City,  ประเทศแคนาดา ประเทศญี่ปุ่น  ประเทศฝรั่งเศส และประเทศสเปน  ฯลฯ  

               

ประเทศที่เจริญแล้วจะให้ความสำคัญในด้านการศึกษามากกว่าด้านอื่นๆ เพราะถือว่าการศึกษาของประชาชนเป็นพื้นฐานสำคัญที่จะนำไปสู่การพัฒนาประเทศนั่นเอง