งานนนนนนน
ช่วงนี้...ปิดเทอม...คิดว่างานจะน้อยกว่าตอนเปิดเทอม...ที่ไหนได้...งานตรึม...
อยากจะร้องไห้จริง ๆ เลย...บางงานบังคับทางอ้อม...ใส่ชื่อไว้เรียบร้อยแล้ว...
ที่โรงเรียนก็งานเยอะ...
อยากจะร้องอีก...รอบที่สอง...
ที่แน่ ๆ แก่จนป่านนี้แล้ว...ต้องไปค่ายโน้นค่ายนี้แบบไม่มีพักเลย...
เฮ้อ...นั่งรถไปมา...สตูล-ตานี เป็นว่าเล่น...
ตอนนี้สงสัยแก่แล้ว...รู้สึกว่า..มันไกลนะ...เมื่อก่อน..รู้สึกว่าไกล้นิดเดียว
อย่าพึ่งท้อน่ะค่ะ ยังจะแก่ไปอีกนาน เหนื่อยหนักหาเวลาให้ตัวเองได้ออกกำลังกายบ้าง จะำทำให้เราไม่รู้สึกว่าเหนื่อยง่ายเพราะร่างกาย ฟิตแอนด์เฟรมค่ะ
สวัสดีค่ะ
สังขาร...ไม่เที่ยง....จะต้องแก่กว่านี้อีกค่ะ...อิอิอิ มาให้กำลังใจค่ะ...อย่าพึ่งเหนื่อยกับความแก่นะคะ...ครูกระเเตไม่ยอมแพ้ความแก่เหมือนกันค่ะ.. แม้จะสี่สิบกว่าๆ...แต่หัวใจแค่ สิบแปดเองค่ะ...อิอิ
สวัสดีค่ะ คุณนิภารัตน์
ใช่แล้วค่ะ...
การออกกำลังกายเป็นสิ่งสำคัญ..
ตอนนี้พยายามอยู่ค่ะ
ขอบคุณสำหรับคำแนะนำและกำลังใจค่ะ
สวัสดีค่ะ..คุณครูกะแต...
บางทีก็บอกตัวเองแบบนี้เหมือนกันค่ะ อิอิ
แต่พอมอไปที่เด็ก ๆ ซีคะ....ฮา.......