บริเวณที่แม่น้ำมูลไหลมาบรรจบแม่น้ำโขง จนเกิดแม่น้ำสองสี "โขงสีปูน มูลสีคราม"  นั่นคือ แม่น้ำโขงขุ่น ซึ่งไม่ใช่ขุ่นเฉพาะที่โขงเจียม ผมเคยเห็นน้ำในลำนำโขงที่เชียงของ เพราะผมอยู่เชียงรายเมื่อปี 2534 เคยนั่งเรือข้ามโขงไปแขวงห้วยทราย น้ำโขงขุ่นมาก ผมเคยอยู่อำเภอบ้านแพง จังหวัดนครพนม เขตติดต่อหนองคาย เมื่อปี 2528 น้ำโขงก็ขุ่นมาก จนเป็นสีแดง เคยอยู่มุกดาหาร ปี 2529 ถึง 2533 น้ำโขงลงอาบได้ช่วงมีนาคมและเมษายน แต่ก็ยังขุ่น เดือนอื่นๆ ขุ่นมากจนไม่อยากลงน้ำ

      ข่าวน้ำโขงลดลงมาก คงกระชากใจผู้อาศัยริมฝั่งโขง ให้ระทดหดหู่ สายน้ำที่หล่อเลี้ยงผู้คนหลายแผ่นดินจะแห้งเหือดไปอย่างนั้นหรือ......

 

      ผมจะกลับไปหาลำน้ำโขงอีกครั้ง และจะขอข้ามไปสะหวันนะเขต มุ่งสู่เว้ ดานัง ฮอยอัน ไปจนถึงถ้ำฟองญา สามมรดกโลกที่ขึ้นชื่อของเวียดนาม 

      แล้วผมจะกลับมาเล่าใน GTK นะครับ  (หวังว่าคงยังไม่ลืม ชายพเนจรผู้ชรานะครับ.....)