ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

....เมื่อตอนสาวๆ...ยายธี...คิดว่าตัวเองเคยเป็นเด็กที่..ซ่า..ไม่เบา...(สมัยนั้นเขาเรียกว่า..จิ๊กกี๋..อิอิ)บังเอิญ..ได้เรียนในรั้ว(มหาวิทยาลัย)ได้ใช้ความรู้สึกในการเรียนรู้ที่ค่อนข้างจะเปิดกว้างกับการสรรค์สร้าง(ทางสมอง)..มะ..มา..เรามารื่นเริง..อะ..อะ..ร้องกันเป็นเพลง...ศิลปะนั้นสุนทรีย์...บทแรกเริ่มต้น...ที่..เกิด....รัก โลภ..โกรธ หลง..เป็นผงชูรส..อร่อยขาดไม่ได้  ๕๕๕๖....ใต้ต้นมะขาม..ต้นนั้น..เดินผ่านไป..จะต้องค้อมตัวหน่อยๆ(แบบหมาน้อย..ธรรมดาๆ)...เพราะรุ่นพี่ ท่านนั่งกันอยู่เต็ม  ผมยาวหนวดไม่ได้ตัด..สัญญลักษณ์..ศิลปิน...(สมัยนั้น..๕๕)...(ใต้ต้นมะขามวันนี้..มีแต่รถทัวร์และผู้คนต่างชาติต่างภาษา...ศิลปินวันนั้น...ได้แก่และบางคนก็เจ็บ..บางคนก็ตายไปแล้ว...)...ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตัวตน...สิ่งแวดล้อมคือตัวตนที่ยึดไว้..ถือไว้...มายากับวันเวลา...บทแรก...เริ่มที่...เกิด.....วนวาร..วารวน

[คิม นพวรรณ]

สวัสดีค่ะ

• ดีใจค่ะที่ได้อ่านบันทึกของคุณยายธีอีกครั้ง
• เห็นชื่อบันทึก  ก็แวะมาอ่านมาทักทายก่อนไปรับธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่โรงเรียนค่ะ
• ขอขอบพระคุณกับข้อคิดค่ะ

[บุษรา]

• สวัสดีค่ะ
• แวะมาเยี่ยมยายธีค่ะ สบายดีนะค่ะ "ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม" อ่านแล้วก็คิดทบทวนตัวเองเหมือนกันค่ะ
• ขอบคุณสำหรับข้อคิดดี ๆ ที่นำมาบอกกล่าวกันค่ะ 

[ยายธี]

...สวัสดีค่ะครูคิม...ยายธีขอบคุณด้วยค่ะ...ขอให้มีความสุขนะคะ..ยายธีค่ะ

[หยั่งราก ฝากใบ]

สวัสดีค่ะคุณยายธี

ไม่ได้มาทักทายเสียนานเลยค่ะ

อ่านแล้วอมยิ้ม ๆ ๆ ๆ .... ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงตัวตน...สิ่งแวดล้อมคือตัวตนที่ยึดไว้..ถือไว้...มายากับวันเวลา...บทแรก...เริ่มที่...เกิด.....วนวาร..วารวน

งง ๆ ๆ ๆ ๆ ... นิดหน่อยค่ะ จุดเริ่มต้น ก็วนเวียน เวียนวน จนในที่สุดก็กลับมาจุดเริ่มต้นอีกครั้งอยู่ดี...จริงไหมคะ

คิดถึงค่ะ

(^__^)