เฌวายืนมองหน้าผม ขณะที่พลิกมือเทน้ำในแก้วลงพื้นพรมในห้องพักโรงแรมจนเกลี้ยง แล้วเดินหันหลังเข้าห้องน้ำไปเบิกบานกับน้ำในอ่าง

 

    เฌวา...อย่าเทนะลูก !!!

    ขณะที่ผมและแม่เฌวานั่งทำงานอยู่บนโต๊ะด้านในของห้องพัก เมื่อคราวที่พาเฌวาไปหาแม่ที่โรงแรมหรูย่านลาดพร้าว

    เฌวาเดินออกมาจากห้องน้ำ หลังจากที่ผมปล่อยให้เล่นน้ำในอ่างอาบน้ำ ในมือถือแก้วที่มีน้ำอยู่เกือบเต็ม

    ผมร้องเสียงหลง...

    เฌวายืนมองหน้าผม ขณะที่พลิกมือเทน้ำในแก้วลงพื้นพรมจนเกลี้ยง แล้วเดินหันหลังกลับเข้าห้องน้ำไปเบิกบานกับน้ำในอ่าง

.....

 

    เฌวา...อย่าเทนะลูก !!!

    ผมร้องเสียงหลง...

    เมื่อเห็นเฌวาปีนขึ้นไปบนโต๊ะทำงาน ซึ่งขณะนั้นคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คเปิดใช้งานอยู่

    ในมือเฌวาถือแก้วกาแฟที่ผมดื่มไว้ยังมิทันหมด

    ไม่ทันที่ผมจะพุ่งพรวดไปที่โต๊ะ เฌวามองหน้าผม ขณะที่ค่อยเทกาแฟในแก้วลงบนแป้นคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คตัวนั้น

    กาแฟที่เหลือเกือบครึ่งในแก้ว ย้ายไปอยู่บนแผ่นซิลิโคนที่หุ้มแป้นคีย์บอร์ด แล้วไหลนองลามไปบนโต๊ะ

    ขณะที่ผมกุลีกุจอเอาทิชชู่ซับน้ำกาแฟ เฌวามองหน้าผมแล้วยิ้มแป้น...

.....

 

    เฌวา...อย่าเทนะลูก !!!

    ไม่รู้ว่าชาติที่แล้ว เฌวามีความหลังฝังใจอะไรกับข้าวสาร จึงมักจะวนเวียนป้วนเปี้ยนที่ถังข้าวสารทุกครั้งเมื่อเข้าครัว

    เพียงชั่วครูที่ผมผละไปเข้าห้องน้ำ ขณะที่เตรียมทำอาหารเย็นในครัว

    ทันที่ที่สิ้นเสียง และในขณะเดียวกันกับการจ้องมองหน้าผม เฌวาก็หว่านข้าวสารลงบนพื้นห้องครัวจนเกลี้ยงแก้ว

    เฌวามองหน้าผมยิ้มแป้น เมื่อเห็นพื้นเต็มไปด้วยเมล็ดข้าวสาร

.....

 

    เฌวา...อย่าเทนะลูก !!!

    เฌวามองหน้าผมผ่านหน้าต่าง ขณะที่ยืนล้างจานอยู่ด้านนอก แล้วจัดการเทข้าวสารลงในถ้วยแกงเนื้อมะเขือพวง ที่วางอยู่บนโตกสำหรับเตรียมเป็นอาหารเย็นนี้

    ผมยืนมองตาปริบ ๆ ขณะเฌวายืนยิ้มแป้น เมื่อเห็นข้าวสารทั้งแก้วโป๊ะอยู่บนถ้วยแกง

    มื้อเย็นวันนั้น ปู่ ย่า แม่และพ่อเฌวา กินข้าวกับแกงเนื้อมะเขือพวงที่ผมตั้งใจทำเป็นพิเศษ รสชาดไม่ต่างไปจากกับแกงเนื้อมะเขือพวง (ที่อร่อย) ทั่วไป เพียงแต่เวลาเคี้ยวจะรู้สึกกรุป ๆ

    “เฌวาทำ...”

    เฌวาชี้ไปที่ถ้วยแกงเนื้อแล้วบอกกับทุกคนในวงอาหารเย็นมื้อนั้น  

.....

 

    เฌวา...อย่าเทนะลูก !!!

    ..............

 

.....