ปรัชญาของศาสตร์แห่งการเรียนรู้

        ที่จังหวัดอุบลราชธานี  มีหลวงพ่อรูปหนึ่งชื่อ หลวงพ่อชา แห่งวัดหนองป่าพง  อำเภอวารินชำราบ  หลวงพ่อเป็นพระป่า สายหลวงปู่มั่น  ภูริทัตโต  ได้มีลูกศิษย์ชาวต่างชาติมากมาย เช่นชาวอเมริกัน  ชาวอังกฤษ  ชาวออสเตรเลีย  ชาวสวิสเซอร์แลนด์  และชาวญี่ปุ่น

วันหนึ่งมีพ่อออก(พ่อออก เป็นชื่อเรียกอุบาสก เป็นภาษาท้องถิ่นอีสาน) ได้ถามหลวงพ่อว่า

พ่อออก : หลวงพ่อครับ  ผมสงสัยอีหลีว่าหลวงพ่อสอนพระฝรั่งพวกนั้นได้จั๋งได๋  ตั้งแต่เห็นหลวงจนได้มาเป็นโยมอุปัฐถากหลวงพ่อ  กะบ่อเคยได้ยินหลวงพ่อเว้าภาษาประกิต หรือภาษาฝรั่ง หรือภาษาญี่ปุ่น  แม้กระทั่งภาษาไทยกะบ่เคยได้ยินเลยจั๊กเทื่อ  ที่ได้ยินกะมีแต่ภาษาลาวบ้านเฮานี่หละ  หลวงพ่อซ่อยตอบให้ข้าน้อยหายสงสัยแหน่เถาะ

หลวงพ่อ : โยม รู้บ่อน้ำในแก้วที่อาตมาถืออยู่นี่  เป็นน้ำฮ้อนหรือน้ำเย็น

พ่อออก :  บ่อฮู้แหล่ว

หลวงพ่อ : แล้วโยมอยากฮู้บ่อหละ  ถ้าอยากฮู้ให้หยับเข้ามาใกล้ๆ  แล้วเอามือจุ่มเบิ่ง แล้วโยมสิฮู้เองว่า  น้ำในแก้วนี้มันเป็นน้ำฮ้อน หรือน้ำเย็น

 

*********************ท่านคิดเห็นว่าอย่างไร*************************