ตั้งแต่วันที่ 15 สิงหาคม 2548 จวบจนถึงเวลานี้ รวม 20 วันผลพวงจากการประเมินผลการปฏิรูปการศึกษาก็เป็น ทอล์ค ออพ เดอะ ทาวน์ ของผู้คนที่เกี่ยวข้องในวงการศึกษาในหลายประเด็น เห็นใจทั้งผู้ถูกประเมิน และองค์กรผู้ประเมิน ที่ถูกต่อว่าต่อขาน วิพากษ์ในหลายมิติ และมุมมอง อย่างไรก็ตามผมก็ยังเห็นว่าเป็นเรื่องที่ดี ที่มีการประเมินเพราะถ้าไม่มีการประเมินเราก็ไม่พัฒนา โดยเฉพาะการกำหนดยุทธศาสตร์เชิงรุกไปในทิศทางที่ถูกต้อง มากกว่าที่จะปรับปรุงแก้ไขให้ดีขึ้นซึ่งเป็นยุทธศาสตร์เชิงรับ ผลสัมฤทธิ์ของนักเรียนเป็นตัวชี้วัดอะไรหลายอย่าง ที่ผู้รับผิดชอบทุกระดับต้องตระหนักและคำนึงถึง หลายท่านคงจำคำพูดเหล่านี้ได้ "ไม่มีโรงเรียนใดที่ผู้บริหารและครูแย่ แต่นักเรียนเยี่ยม ในทางกลับกัน ไม่มีโรงเรียนใดที่ผู้บริหารและครูเยี่ยม แต่นักเรียนแย่." ไม่อยากโทษใคร ที่มันไม่เป็นเช่นนั้น คงต้องมีอะไรสักอย่างในระบบการศึกษา การพัฒนาของเราพิกลพิการ ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะต้องปล่อยให้ผู้บริหารและครูทำงานตามหน้าที่ด้วยจิตวิญญาณอย่างแท้จริง อย่าได้นำอะไรต่อมิอะไร ไม่อยากเรียกว่าขยะมาใส่มือเขาเหล่านั้นมากมาย จนไม่มีมือไปจัดการเรียนรู้ให้เด็ก ใครก็ไม่รู้...แถววังจันทร์ คงไม่ใช่ โทษระบบดีที่สุด....เหลียวซ้ายแลขวาสถาบันพัฒนาครู คณาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา ที่สังคมครูคาดหวังว่าพอจะเป็นที่พึ่งให้เขาได้ก็ยังไม่คลอดสักที...รอต่อไป อุตส่าห์รอมาได้ตั้ง 6 ปี..รออีกสักนิดคงไหว ขณะนี้เหลือเพียง ครม.รับทราบเท่านั้น