๑๖
เราปรารถนาที่จะนั่งคุยกันถึงรุ่งเช้า
คุยกันไปเรื่อยๆ ถ่ายทอดความรู้สึกเปิดเผยบางสิ่งบางอย่างออกมา
แม้จะกระท่อนกระแท่นไปบ้าง
ก็เข้าใจ สดชื่นในความรู้สึกลึกๆ ที่สัมผัสได้เบาๆ
เราอยากจะคุยกันอย่างนี้ไปเรื่อยๆจนถึงตอนเช้า
จะนั่งคุยนอนคุยก็ได้ ในขณะที่คนอื่นเขานอนหลับกันหมด
เรายังมองตาและนั่งคุยกัน
อย่างน้อยก็มีความมืดและดาวเป็นเพื่อน
พัดลมเพดานที่หมุนไม่หยุดไม่เหนื่อยก็ยังเป็นเพื่อน
และเราเองก็ยังเป็นเพื่อนคุยกันไปจนถึงเช้า
ให้ท้องฟ้าสว่าง เมื่อผู้คนต่างตื่นขึ้นเร่งรีบไปทำงาน
เมื่อนั้นเราจะหลับตาลง
พร้อมกับแสงแดด ที่สว่างไสวขึ้นมาช้าช้า
หลับตาลงอย่างเป็นสุข เพราะเราได้คุยกันมาทั้งคืน
และบางสิ่งบางอย่างได้เปิดเผยส่องสว่างออกมาแล้ว
ในคืนนี้เราจึงปรารถนาจะนั่งคุยกันถึงเช้า.
