ทีมงานเราโชคดีที่มีระดับ ท่านผู้ว่าวิชม ท่านมองเห็นการทำงานพวกเราอยู่ตลอดเวลา และเป็นท่านเอื้อที่วิเศษสุด

               ผมนึกขึ้นมาได้ส่วนหนึ่ง  ในการประชุม ทีมอำนวยกลาง KM แก้จนเมืองนคร  เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2549  ณ  ห้องประชุม กศน.จังหวัดนครศรีธรรมราช   หลาย ๆ ครั้งที่ ที่ผมสังเกต ทางทีมงาน กศน. ซึ่งเป็นกองเลขา ของโครงการ ฯ  ได้นำเสนอ  ท่านได้พูดเหมือนกับน้อยใจว่า  จริง ๆ งานที่ทำอยู่เป็นงานแบบบูรณาการไม่ใช่งานของ กศน. หน่วยงานเดียว  ผมเองเข้าใจความหมายในความรู้สึกของท่านที่มาจากหลายอำเภอพูด  ก็เป็นเรื่องธรรมดานะครับ  จะต้องเป็นแบบนี้ระยะหนึ่ง  กว่าจะปรับจูนกันได้  ก็อดทนอีกนิดหน่อยก็คงจะเข้าที่เข้าทางครับ

               ผมเขียนบันทึกนี้อีกครั้งก็เพื่อบอกท่านให้ทราบว่า  ผมเองเคยเจอมาแล้วในลักษณะเดียวกันนี้  เมื่อ ปี 2546  ถ้าหลายท่านยังไม่ลืม ครั้งนั้นเราหน่วยงานภาคีได้ร่วมกันจัดทำแผนชุมชน  ภายใต้
"โครงการบูรณาการแผนชุมชนเพื่อความเข้มแข็งของชุมชนและเอาชนะความยากจน"  ซึ่งมีหน่วยงานภาคี คือ
               สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน 
               สำนักงานคณะกรรมการกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง 
               กรมส่งเสริมการเกษตร 
               กรมการศึกษานอกโรงเรียน 
               กรมการพัฒนาชุมชน 
               กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ  
               กรมกิจการพลเรือนทหารกองบัญชาการทหารสูงสุด
               กรมส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น 
               ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์
               กรมส่งเสริมคุณภาพสิ่งแวดล้อม 
และภาคีพัฒนาที่เกี่ยวข้อง  รวมถึงผู้นำชุมชนที่มีประสบการณ์
               โดยแต่ละจังหวัด  ให้มีหน่วยงานรับผิดชอบกองเลขา ฯ ที่แตกต่างกันแต่ละจังหวัด  จังหวัดนครศรี ฯ  เป็นกรมส่งเสริมการเกษตร (เกษตร) ทำหน้าที่กองเลขา ฯ  สิ่งที่ท่าน กศน. เจออยู่ขณะนี้ผมเข้าใจท่านดี  ว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลยในการทำหน้าที่กองเลขา ฯ  แต่ถ้าจะเปรียบกับ เมื่อ 46 นั้น   ครั้งนั้นประสานงานยากมาก ๆ เพราะบางหน่วยงานไม่รู้มาก่อนเลย เพราะเบื้องบนระดับกรมสั่งการ(และอาจไม่สั่ง)ลงมาในระดับล่างไม่รู้เลยว่าบทบาทให้มาทำอะไร  และจะเปลี่ยนคนมาทุกครั้งทุกเวทีในระยะแรก ๆ (แล้วหายไปในที่สุด) เพราะเข้าใจว่ามาประชุมซึ่งมาแทนกันได้   เลขา ฯ อธิบายพอเขาเข้าใจ  วันหลังเปลี่ยนมาใหม่อีกคน(สรุปคือไม่ได้แต่งตั้งคนรับผิดชอบเรื่องเอาไว้)   ผมคิดว่าในครั้งนี้ทีมงานเราโชคดีที่มีระดับ ท่านผู้ว่าวิชม  ท่านมองเห็นการทำงานพวกเราอยู่ตลอดเวลา  และเป็นท่านเอื้อที่วิเศษสุด
              ผมเล่าเรื่องนี้เพื่อเป็นกำลังใจและเอาใจช่วย ให้ทางกองเลขา ฯ กศน. ท่านได้รู้ว่าท่านโชคดีกว่าทีมเกษตรเมื่อปี 46  เยอะมาก ๆ  ที่ครั้งนี้ทีมงานมีแกนหลักอยู่ที่จังหวัด  และมีคำสั่งที่ชัดเจน  การประสานงานก็ดูสะดวกกว่ามาก  แต่เมื่อ ปี 46 นั้นล่องลอยมาก ๆ  ประสานไปที่ หน.หน่วยงานจะเปลี่ยนคนมาทุกครั้งเหมือนที่กล่าวมาแล้ว  จัดทัพลงตำบลนั้นทำได้ยากมาก ๆ แต่งานก็ต้องดำเนินการให้แล้วเสร็จตามเป้าหมาย  หนักใจแค่ไหนบรรยายไม่ถูกเลยในช่วงนั้น
              ถ้ามองเปรียบเทียบกับที่ทีมงาน(เรา)  ดำเนินการอยู่ในขณะนี้ถือว่าก้าวหน้าไปพอสมควร  ทีมงานเข้าใจบทบาทก็ถือได้ว่าสำเร็จขั้นหนึ่งแล้ว