ครู

 

ให้สิ่งใดไม่หวังผลอดทนทุกเมื่อ

คอยช่วยเหลือยามศิษย์ผิดพลาดพลั้ง

ยามที่ท้อคอยก่อเติมเพิ่มพลัง

และเป็นดั่งพ่อแม่คอยปลอบใจ

อันความรู้ที่มีติดตัวนั้น

พร้อมแบ่งปันถ่ายทอดวิชาให้

แม้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าสักปานใด

ก็ซอบัรหวังใจศิษย์ได้ดี

ศิษย์ทำผิดคิดสั่งสอนก่อนลงโทษ

ใช่ว่าโกรธแต่เปี่ยมรักที่ล้นปรี่

ทุกคำพูดด้วยพลังที่หวังดี

หาได้คิดหวังที่ตอบแทนใด

สิ่งที่สอนแก่ศิษย์ก็เริ่มต้น

กระทำตนเป็นแบบอย่างให้เลื่อมใส

ตามหลักของอิสลามอันเกรียงไกร

นบีสอนสิ่งใดก็เดินตาม

ที่ครูหวังคือดุอาซึ่งวอนขอ

และเฝ้ารอหากเป็นจริงสุขล้นหลาม

หวังศิษย์ได้ความโปรดปรานในทุกยาม

นั่นคือความสุขล้นคนเป็นครู

หวังให้องค์อัลลอฮฺประทานให้

ซึ่งสำเร็จที่กว้างไกลศิษย์ทุกผู้

แค่ศิษย์โตเติบใหญ่กตัญญู

คนเป็นครูก็สุขล้นพ้นประมาณ