รถของสำนักงานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ Phililppines
เมื่อถึงสนามบินที่ มะนิลา ของฟิลิปปินส์ ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากเจ้าหน้าที่ภาคสนามของสนามบินฟิลิปปินส์ เมื่อผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง ทางเจ้าหน้าที่ก็ส่งต่อเราให้กับเจ้าหน้าที่ของกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ Philippines ซึ่งรองเราอยู่ที่ห้องรับรองของสนามบิน โดยมีชาวมาเลเซียรอยอยู่ 3 ท่านด้วยกัน
พวกเราที่มาจากเมืองไทยแลกเงินที่สนามบิน เป็นเงินเปอร์โซ 1 ดอล(USA) เท่ากับ 45.75 P แต่ก่อนเดินทางมา แลกเงินไทยเป็น $ โดย 32 บาทไทย เท่ากับ 1 $ ค่าเงินของไทยน้อยมาก เสร็จแล้วพวกเราก็ลากกระเป๋าเดินทางคนละใบมาที่รถ แต่ละคนเห็นรถที่มารับแล้วต่างก็ตกใจเป็นอย่างมาก
รถที่มารับพวกเราเป็นรถของสำนักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ Philippines (CHRP)ซึ่งเหมือนกันดัดแปลงคล้ายรถจิ๊ปที่วิ่งอยู่บนท้องถนนมาก แต่ปิดกระจกทั้งคัน แอร์ในรถไม่เพียงพอกับอากาศที่ร้อนมากๆๆ ท่านนายพล ทั้ง 2 ท่าน ซึ่งแต่งตัวด้วยสูท ถึงร้อนแค่ไหนก็ไม่บ่นสักคำ
ผู้เขียนเองร้อนมากๆ เพราะใส่เสื้อสูท ของ NIDA ซึ่งเป็นสูทแบบลำลอง ไม่หนามากนัก แต่เมื่อนั่งไปสักพักเหนื่อยไหลออกเต็มตัวไปหมด กว่าจะถึงที่พักก็เกือบ 3 ชั่วโมง ซึ่งผู้เขียนเองถ้านานกว่านี้สักอีก 10 นาที มีสิทธิที่จะเป็นลมแน่นอน พี่โจ้(ชุลีพร ที่มาจากสำนักงานกรรมการสิทธิมนุษยนชนแห่งชาติ ประเทศไทย) ก้ไม่บ่นสักคำเลย แต่เมื่อมาถึงที่พักแล้วถึงได้บอกกับผู้เขียนว่า ได้เข้าใจความรู้สึกของคนพม่าที่หลบหนีเข้าเมืองไทย แล้วอาศัยรถตู้คอนเทอร์เนอร์ และขาดอากาศหายใจ มีความรู้สึกอย่างนี้เอง
ส่วนท่าน นายพล ทั่ง 2 ท่าน บอกว่าไปมาทุกประเทศในการสัมมนา แต่มาครั้งนี้จะไม่ลืมเลยในการต้อนรับผู้สัมมนาทุกท่าน
