ใจ

 

O เหมือนมือที่แฝงเร้นบีบเค้นลง
ให้รับรู้จำนง..คอยส่งเสริม
พาอารมณ์เคลื่อนคล้อยจากรอยเดิม
ด้วยการเติมรูปเงา..รุมเร้าใจ

O เกิดขึ้นเมื่อดวงวันในชั้นสรวง-
ค่อยโชนช่วงงามระยับขึ้นขับไข
หรือแต่เลือดอุ่นเนื้อ, สายเยื่อใย-
ค่อยแผ่ซ่านวนไหวอยู่ในทรวง ?

O นัยคำผู้ออดอ้อน-แสนอ่อนโยน-
ค่อยถ่ายโอนผ่านให้..อาลัย-หวง-
ตรึงรูปรอยสุมสั่งใจทั้งดวง
ก่อนลามล่วงบีบคั้น..คอยบัญชา

O เกิดขึ้นแต่เมื่อใด..เยื่อใยนั้น ?
จนผูกพันเฝ้าคอยละห้อยหา
รับหอมหวานซาบซึ้งลงตรึง..ตรา-
ลงหัวใจเหว่ว้า..แต่ครานั้น

O อยู่ท่ามกลางปริศนา..นัยน์ตาซ่อน-
แววอาวรณ์อาลัยที่ไหวสั่น
ในคาบกาลห้อมเห่..ลมเหมันต์
แววความหวั่นไหวปวงก็ช่วงรอย

O กลางแสงแดดอบอุ่น..หอมกรุ่นนั้น-
คล้ายสุดกั้นกีดแล้ว, จากแผ่วค่อย-
ตราตรึงลงสั่งทรวง..ให้ห่วง-คอย-
ผ่านคำถ้อยพรรณนา..เผยอารมณ์

O กลางแดดใสแวดล้อม..พรั่งพร้อมนั้น-
คือช่วงฉันทากาล, กลิ่นมาลย์ฉม
เผยบทขึ้นเหนี่ยวขวัญ..จากรันทม
ผูกเงื่อนปมอาลัย..รัดใจนี้

O จากวงรอบใฝ่ฝันแห่งวันผ่าน
จนถึงกาลสมสั่ง..อีกครั้งที่-
วงรอบความฝันใฝ่และใยดี
ค่อยค่อยคลี่คลุมขวัญ..เช่นวันวาน

O เคลื่อนวงรอบใฝ่ฝันแห่งวันพรุ่ง
พรากโค้งรุ้งรอบฝันแห่งวันผ่าน
อันจะเคลื่อนรูปคล้อยจากรอยกาล
เหลือหอมหวานโลมไล้หัวใจนี้

O หมายว่ารูปรอยฝันแห่งวันพรุ่ง-
จะเช่นรุ้งงามลออ..ทอดทอสี
ตอบรับรอบอาลัย..ด้วยใยดี
จากใจที่แฝงเร้น..อันเต้นรัว

O คล้ายว่าความในทรวง..ใคร-ร่วงหล่น
พลิ้วพลิกกลางลมวน..ความหม่น-หลัว
ขณะเย็นลมรื่นเหมือนตื่นตัว
โหมเข้ายั่วเย้ยอยู่..เหมือนรู้ที

O ว่า-จงเต้นเถิดใจ..ผู้ไหวหวั่น
หากว่านั่นคือหลัก..แห่งศักดิ์ศรี
ว่า-จงเต้นเรื่อยไปคอยไหววี-
เอาชาติภพเลือนลี้ไปจากกัน

O อย่ายอมรับว่าใจ..นั้น-ไหวหวาด
จงยอมคลาดแคล้วไป..อย่าได้หัน-
มามองความเปลี่ยวเหงาใต้เงาวัน
ที่ย่ำฝันทางเที่ยวอย่างเดียวดาย

O ผ่านแล้ว..ผ่านเล่า-กี่เงาร่าง-
ผ่านก้าวย่างลำดับ..ก่อนลับหาย
ยังคงเร้ารุมอยู่ไม่รู้วาย
กับภาพฝันโชนฉายที่ปลายจร

O คล้ายว่าความในทรวง..ใคร-ร่วงหล่น
พลิ้วพลิกบนแววเต้น..นัยเร้น-ซ่อน
ใช่ไหม..เสน่หา..ความอาวรณ์
เกินสุมซ้อนหลบหลีกได้อีกแล้ว !

O ปล่อยเถิด..ความในทรวงให้ร่วงหล่น
ร่วงลงบนเปลี่ยวเหงาอย่างเบา..แผ่ว
ปล่อยนัยน์ตาอ่อนโยนได้โชนแวว-
ความผ่องแผ้วขับไขจากใจนั้น

O เมื่อสุดกีดกันความที่ลามล่วง
จะเพียงให้โชนช่วงในทรวงนั่น
หรือจะส่งก้อยเรียวมาเกี่ยวกัน
แล้วล่มฝันแฝงเร้น - ให้เป็นจริง ?