Healing Environment เป็นการแสดง รูปแบบจำลอง และความหมาย และกิจกรรมที่ดีดี ของโรงพยาบาล ทั้ง ๕ แห่ง ที่ได้รับรางวัล Healing award ในปีนี้ ซึ่งเป็นปีแรกด้วย

การประชุมวันแรก แม่ต้อยและทีมงานมาที่อิมแพค ตั้งแต่เช้าตรู่ เพื่อเตรียมการ ( ที่จริงทีมน้องๆ ที่มาก่อนใครๆ อิอิ ) ทีมเราพักใกล้ๆที่ประชุมนั่นเองด้วยเกรงว่า จะมาไม่ทันเวลา ที่ช่างรวดเร็วเหมือนติดปีก

การประชุมในปีนี้ เราแยกจัดถึงสามตึก เพราะว่า จำนวนห้องที่มีถึง ๑๖ ห้องนั่นเอง

ดังนั้นในวันก่อนที่จะเปิดประชุม แม่ต้อยถึงกับมีอาการวิงเวียน เป็นพักๆ แต่นั่งพักสักนิด ก็พอไหว.. 

 

ปีนี้การแสดงเพื่อเปิดการประชุมเป็นลิเก อันเป็นวัฒนธรรมพื้นบ้าน โดยได้รับการสนับสนุนจากโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา แม่ต้อยต้องขอขอบคุณอย่างมากๆคะ ก่อนการแสดง แม่ต้อยได้มีโอกาสได้พูดคุยกับนักแสดงตัวจริง น้องๆ อายุไม่มาก แต่งตัววัยรุ่น แต่ฝีมือการแสดงนั่นสุดยอด

ที่น่าประทับใจคือ มีน้องๆพยาบาล ร่วมแสดงด้วย แม่ต้อยว่า หากคิดจะทำเป็นอาชีพละก้อ  สบายมากๆคะ

แม่ต้อย เข้าไปฟัง หมอวัชรพล สนทนากับคุณ รอง เค้ามูลคดี ว่า สิ่งที่ประชาชน ต้องการที่จะให้งานบริการที่เราทำ ซึ่งดีอยู่แล้ว ดียิ่งขึ้นไปได้อย่างไร?

คำตอบที่แม่ต้อยพอจะสรุปได้ น่าจะสั้นๆ ว่า

“ อยากให้มีบรรยากาศ เหมือนบ้าน”

“ อยากให้ คุยมากๆ สื่อสาร เยอะๆ เพราะคนป่วยมีความทุกข์ใจอยู่แล้ว”

“ สถานที่ให้ เข้าถึงได้สะดวก ชัดเจน หาง่าย “

ที่จริงก็เป็นเรื่องราวที่เราได้เคยนำมาทบทวนกันอยู่แล้วทั้งสิ้นนะคะ แม่ต้อยว่า โดยเฉพาะในแนวคิด SHA

หลังจากนั้น แม่ต้อย กับอาจารย์ โกมาตร ใช้เวลา เล็กน้อยในการทำความเข้าใจเรื่อง SHA  แทบไม่น่าเชื่อว่า ที่นั่งที่เตรียมไว้ไม่พอ  คน แน่นมากๆ rating ของหมอโกมาตรช่างดี ไม่มีตก ( ของเขาดีจริงๆ)

แม่ต้อยแหย่ว่า ว่า เพราะในหัวข้อที่ผ่านมาเป็นการสนทนา กับดาราดัง เช่นคุณรอง  เค้ามูลคดี  และหัวข้อถัดไป เป็นคุณแทนคุณ จิตต์อิสระ เสียมากกว่า อิอิ

เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ เราจึงได้เลือกผลงาน ที่มีคุณค่า ในหัวข้อแตกต่างๆหลากหลาย ทำเป็นโปสเตอร์ และการนำเสนอ Oral presentation  จัดทำเป็น Mini Stage  สลับด้วย การแสดง ดนตรีไทยเดิมของ วชิรพยาบาล อันไพเราะจับใจ

Healing Environment เป็นการแสดง รูปแบบจำลอง และความหมาย และกิจกรรมที่ดีดี ของโรงพยาบาล ทั้ง ๕ แห่ง ที่ได้รับรางวัล Healing award ในปีนี้ ซึ่งเป็นปีแรกด้วย

เมื่อแม่ต้อย ออกมาที่หน้าอาคารประชุมในตอนเย็น รู้สึกเห็นใจน้องๆที่มาประชุมมากเสียจริงๆ เพราะว่ารถติดยืดยาว

เหนื่อย  แต่ก็ดีใจคะ

พรุ่งนี้ จะมาเล่าเรื่อง ต่อคะ

สวัสดีคะ