ความภูมิใจที่แตกต่างกัน

         วันนี้อากาศที่เชียงรายคลึ้มทั้งวันเลย จากทุกทีที่เคยร้อนตับจะแตกอากาศแบบนี้ ความเหงาก็เข้ามาจับขั่วหัวใจอีกแล้ว เฮ้อคิดมาไปก็ปวดหัวและปวดใจแป๊ปๆเหมือนใจจะขาด ไม่รู้เป็น ไม่รู้ทำไรเลยเอาเรื่องราวดีๆมาฝากพี่ๆอ่านเล่นกัน

                               เงิน ซื้อบ้านได้ แต่ซื้อความอบอุ่นไม่ได้

                               เงิน ซื้อเตียงได้ แต่ซื้อการนอนหลับไม่ได้

                               เงิน ซื้อยาได้ แต่ซื้อสุขภาพไม่ได้

                               เงิน ซื้อหนังสือได้ แต่ซื้อความรู้ไม่ได้

                               เงิน ซื้อตำแหน่งได้ แต่ซื้อความนับถือไม่ได้

                               เงิน ซื้อ sex ได้ แต่ซื้อความรักไม่ได้

                               เงิน ซื้อกระดาษปากกาได้ แต่ซื้อความเป็นกวีไม่ได้

                               เงิน ซื้ออาหารดีดีได้ แต่ซื้อความอยากรับทานไม่ได้

                               เงิน ซื้อความประจบสอพลอได้ แต่ซื้อความจริงใจไม่ได้

                               เงิน ซื้อการตามใจได้ แต่ซื้อความจงรักภักดีไม่ได้

                               เงิน ซื้อเพชรนิลจินดาได้ แต่ซื้อความงามไม่ได้

                               เงิน ซื้อความสนุกชั่วครู่ได้ แต่ซื้อความสุขไม่ได้

                               เงิน ซื้อเพื่อนร่วมทางได้ แต่ซื้อเพื่อนแท้ไมได้

                               เงิน ซื้ออำนาจราชศักดิ์ได้ แต่ซื้อปัญญาไม่ได้

                               เงิน ซื้ออาวุธยุธภัณฑ์ แต่ซื้อสันติสุขไม่ได้

                               เงิน ซื้อเมียที่สวยได้ แต่ซื้อแม่ที่ดีให้ลูกไม่ได้

       วันหนึ่งเคยนั่งคิดเล่นๆว่าคนที่อยู่ในสังคมนั้นก็มัน 100 พ่อ 1000 แม่ย่อมมีความคิดที่แตกต่างกันนั้นย่อมเป็นเรื่องธรรมดา ไม่ต้องพูดถึงเรื่องต้นทุนการมีชีวิตอยู่ในสังคมบางคนก็มาจากครอบครัวที่แสนจะยากจน บากคนมาจากครอบครัวมีอันจะกินแต่ทำไม 
                               
               บางคนภูมิใจที่ทนขับรถคันเก่าไปเรียนแล้วค่อยเก็บเงินซื้อเองตอนทำงาน
            แต่บางคนกลับยอมแม้กระทั้งขายศักดิ์ศรีของพ่อแม่เอาตัวเข้าแลกมาซึ่งสิ่งนี้ 
            
              บางคนยอมเรียนในตอนกลางวันและทนทำงานในกลางคืนแทนที่จะได้พักผ่อน
            แต่บางคนกลับเอาเวลาเรียนไปหลับนอนแล้วกลางคืนออกเที่ยวเตร่หาความสุข

       ผมเคยสัมผัสกับเรื่องราวเกี่ยวกับขบวนการการขายบริการในนักศึกษามาพอสมควร โดยเข้าไปโดยอยากที่จะเรียนรู้เรื่องราวและหยั่งทราบจิตใจของคนเหล่านี้ และการได้ลงไปสัมผัสมานั้นได้เจอที้งความเจ็บ ความสุข ความคับแค้นใจ และที่สุดคือการได้มีความรักอยางไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆ ที่มีให้แก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกันผมอยากฝากบทความนี้ให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ทำให้ผมได้พบเจอสิ่งต่างๆเหล่านี้ หากได้อ่านขอให้เธอจงรู้ไว้เสมอผู้ชายคนนี้มีความหวังดีให้เธอเสมอ 

                                                                จงอย่าเอาความสบายของเรา 
                                                        ไปทำลายความสุขความสบายใจของพ่อแม่
                                                                 เงินไม่ใช่ทุกอย่างของชีวิต