...เด็กน้อย คนนี้ กำลังเติบโต...

 

 

 

 

เดือนมีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ นี้เป็นเดือนที่ผมจะมีอายุครบรอบขวบปีที่ได้เป็นสมาชิก gotoknow แห่งนี้ ผมเข้ามาเป็นสมาชกครั้งแรกเมื่อ ๔ มีนาคม พ.ศ.๒๕๕๒ บันทึกนี้จึงอยากเขียนระลึกครบรอบหนึ่งปีสำหรับความรู้ ความคิด ความเข้าใจ ที่ได้แลกเปลี่ยนกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในฐานะกัลยาณมิตรบนโลกออนไลน์ เรื่องที่ผมชอบเขียนก็จะเป็นบันทึกที่มีข้อคิดเล็กๆน้อยๆ บันทึกธรรมะ และ ช่วงหลังๆเริ่มหันมาเขียนกลอนเพราะช่วยให้เราฝึกความคิดสร้างสรรค์ ถ่ายทอดเรื่องราวในอีกมุมหนึ่งได้ดี พร้อมทั้งหยิบเรื่องราว ประสบการณ์ ข้อคิดดีๆ ภาพสวยๆ ที่เกิดขึ้นกับตนเอง หรือ เรียนรู้มาจากปราชญ์ ผู้รู้ แล้วนำมาแบ่งปัน

 

 

หนึ่งปีในบ้านหลังนี้ก็ได้รู้จักเพื่อนๆมากมายทั้งท่านผู้มีความสามารถหลายท่านที่มาก่อน ท่านที่มาใหม่ บางบันทึกถึงแม้จะไม่มีคอมเม้นท์เลยก็เศร้านิดหน่อย แต่ไม่เป็นไรเพราะเรารู้สึกว่าเขียนเพื่อบันทึกเรื่องราว ซึ่งอย่างน้อยก็มีหนึ่งคนที่เขียนไป และ อ่านไปด้วย กลับไปอ่านบันทึกแรกทีไรก็รู้สึกประดักประเดิด เหมือนอายๆที่จะเขียน ปัญหาในการเขียนแรกๆ คือ เขียนไม่ออก เล่าเรื่องไม่เป็น ไม่กล้าแสดงความคิดเห็น วิธีแก้ คือ ฝึกเขียนไปเรื่อยๆ กล้าที่จะทดลองในสิ่งใหม่ที่ไม่เคยทำ เวลาที่เราอ่านบันทึกดีดี ทำให้เรานำเทคนิคในการเล่าเรื่อง ประสบการณ์ และ ความรู้สึกมาพัฒนาบันทึกของเราให้เล่าเรื่องได้ดีขึ้น เดี๋ยวนี้รู้สึกเขียนได้คล่องขึ้นตามวัยครับ แต่ก้าวแรก ก็คือ การเริ่มต้นสู่ที่สำคัญก้าวต่อๆไป เมื่อเริ่มลองเขียน เดี๋ยวบันทึกต่อๆมาก็จะตามมาเองครับ ที่สำคัญ อย่าหยุดเขียนซะก่อน รับรองจะมีบันทึกดีดี มาฝากเพื่อนๆใน G2K กันแน่นอนเลยครับ

 

บันทึกที่เราเขียนเสร็จอย่างน้อยหนึ่งคนที่จะอ่าน...

 

 

ก็คือ "เรานั่นเองครับ" อย่างน้อยเราก็ได้ทบทวน ซึมซับ เรื่องราวดีดี เพื่อเป็นต้นทุน และ แรงใจ ของชีวิต

 

 

บางครั้งตอบคอมเม้นท์ไปหาคนอื่นแต่เจ้าของบันทึกก็เงียบ ผมเลยเข้าใจว่าบางเจ้าของบันทึกเขียนเสร็จก็จบไป ไม่ค่อยได้ดูคอมเม้นท์ หรือ ดูแต่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง ก็แล้วแต่สไตล์ของใครของมัน ไม่ว่ากันครับ แล้วแต่จริตนิสัยนะครับ

 

 

สำหรับผมแรกๆก็ไม่ค่อยตอบกลับ เขียนเสร็จแล้วก็แล้วกัน แต่ช่วงหลังจะเข้าไปดูคอมเม้นท์เกือบทุกครั้ง และจะตอบกลับ บางทีก็แสดงความคิดเห็นด้วย บางครั้งก็ขอบคุณในน้ำใจของผู้ที่เข้ามาเยี่ยมแต่ไม่ได้เพิ่มเติมอะไรเพราะคอมเม้นท์อาจจะเติมเต็มอยู่แล้ว หรือ บันทึกนั้นเสร็จสมบูรณ์ในตัวเอง การเขียนบันทึกทำให้เรายีงได้ฝึกรับความคิดเห็นที่แตกต่างของท่านผู้มีประสบการณ์ ที่ไม่จำกัดว่าเด็ก หรือ ผู้ใหญ่กว่าเรา แต่อยู่ที่เราเองจะเลือกสรร คัดกรอง ประยุกต์ใช้ สิ่งดีดี มาต่อเติม เป็นบันไดแห่งประสบการณ์ชีวิตต่อไป

 

 

เพื่อนเก่าบางท่านมาแล้วก็จากไป ทั้งจากเป็น และ จากตาย บางท่าน นานๆมาที บางท่านก็พบเห็นกันเป็นประจำ และ มีเพื่อนใหม่ๆมากหน้าหลายตา ทำให้การเรียนรู้หลากหลายมีพลัง และ สดใหม่ดีครับ

 

 

สำหรับแรงบันดาลใจในการเขียน คือ ปกติเป็นคนชอบอ่านหนังสือ และ เป็นคนชอบถ่ายทอดเรื่องราว เป็นนักเล่าเรื่องที่อาจจะไม่เก่ง แต่ก็ชอบเล่า การเขียนเหมือนกับการจัดระบบความคิด ความรู้สึก ถ่ายทอดผ่านตัวอักษร ทำให้เราได้ซึมซับ และ สรุปเรื่องราวดีดีผ่านบันทึกเพื่อประโยชน์ในการเรียนรู้ของตัวผู้เขียนเอง และ จะดีใจเช่นกันถ้ามันจะมีประโยชน์กับเพื่อนๆที่เข้ามาอ่านบ้างไม่มากก็น้อย  แลอีกสิ่งหนึ่งที่สำคัญ คือ ทำให้เราได้รู้จักผู้รู้ ผู้มีประสบการณ์ รับรู้เรื่องราวดีดี ให้กำลังใจของหลายๆท่านที่นำมาแบ่งปัน ซึ่งประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคนเมื่อนำมาแลกเปลี่ยนกัน รับฟังซึ่งกันและกัน มันเปรียบเสมือน ห้องเรียนแห่งจินตนาการ ห้องเรียนที่กว้างใหญ่ ห้องเรียนที่มีน้ำใจ

 

 

สำหรับผมเองเริ่มเขียนครั้งแรกไม่มีใครแนะนำครับ แต่เห็นท่านผู้รู้ เช่น ท่านอาจารย์ Pheonix ท่านอาจารย์ วรภัทร ท่านมีบล็อกเลยตามเข้ามาอ่าน และ เริ่มอ่านบันทึกของบล็อกเกอร์ท่านอื่นไปเรื่อยๆ เริ่มสมัครสมาชิก แสดงความคิดเห็น ทดลองใช้ไปเรื่อยๆ ยอมรับว่าไม่ได้อ่านคู่มือครับ ลุยไปเลย (ไม่ได้เก่งหรอกครับ แต่ขี้เกียจอ่านครับ เห็นว่าพอไปได้เลยลุยเลย แต่สนับสนุนให้เพื่อนๆที่มาใหม่อ่านะครับ เพราะทีมงานเตรียมข้อมูลไว้ให้มากมายครับ) และ คิดว่า ลองมาเขียนเองบ้าง คงสนุกดี แรกๆก็เขียนไม่ออกเลยครับ หลังจากนั้นก็เริ่มพัฒนา เขียนเป็นเรื่องเป็นราวได้ดีขึ้น แต่ก็ยังไม่เก่งครับ ชีวิต คือ การเรียนรู้ ก็เลยจะเขียนไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก มีแรงก็เขียนใหม่

 

 

ขอขอบพระคุณ gotoknow ผู้ดูแลระบบทุกท่าน กัลยาณมิตรผู้เขียนบันทึก และ ผู้เข้ามาอ่านบันทึกทุกท่านที่ทำให้สังคมแห่งนี้และผมได้เรียนรู้ เติบโต และ ช่วยกันสร้างเครือข่ายทางสังคมที่เข้มแข็งต่อไปครับ...

 

 

 

...พรพล....

 ...รูปถ่ายที่น้ำตกเอราวัณ กาญจนบุรี ครับ...

แก้ไข เพิ่มเติมเมื่อ ๒๓ มิถุนา ๕๓