ความสำเร็จจะเกิดขึ้นเมื่อเรามีความพยายาม ขยัน มุ่งมั่น อดทน ตั้งใจกับสิ่งที่เราทำ ความสำเร็จของเรานั้น บางครั้งเกิดจากแรงบันดาลใจและสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบตัวเรา
ประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จของฉันนั้นคือ การเล่นดนตรี ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันชอบมานานแต่ไม่เคยได้เล่นจริงจังและฉันก็ไม่กล้าไปสมัครเพราะถ้าฉันเล่นไม่ได้ก็อาจโดนว่าได้ เพื่อนของฉันเคยโดนเพื่อนในวงว่าเพราะเล่นไม่ได้ จนทำให้เพื่อนที่ถูกกดดันต้องออกจากวง เลยทำให้ฉันไม่กล้าและก็ได้แต่นั่งดูเพื่อนเล่น จนขึ้นมัธยมฉันคิดว่าฉันควรที่จะทำสิ่งที่ชอบแล้วเอาเวลาที่เคยผ่านมาเป็นแรงกระตุ้นให้กล้าเพื่อที่จะทำมันให้สำเร็จ ฉันและเพื่อนได้เข้าไปหาครูที่สอนดนตรีและจะสมัครเข้าวงโยธวาทิตของโรงเรียน คุณครูก็ได้ให้กำลังใจว่าไม่มีใครเก่งตั้งแต่เกิดหากเรามีความพยายามมุ่งมั่นก็จะทำได้และจะดียิ่งขึ้นหากเราตั้งใจที่จะฝึกฝนต่อไปเรื่อยๆ ฉันจึงคิดว่าจะทำให้ได้ เมื่อถึงวันที่ต้องเลือกเครื่องดนตรีใจฉันนั้นอยากเล่นแซกโซโฟน แต่ครูให้ฉันกับเพื่อนลองเป่าทรัมเป็ต ซึ่งฉันเป่าเท่าไรก็เป่าไม่ออก แต่ฉันอยากเล่นคนตรีครูเลยให้เล่นฉาบไปก่อน ฉันก็ผิดหวังเล็กน้อยแต่ก็ไม่เป็นไร ฉาบเหมือนเป็นเครื่องดนตรีที่ง่ายแต่จริงแล้วเวลาที่เล่นต้องคอยจับจังหวะเพลงและกลองให้เข้ากัน ตลอดเวลาที่เล่นฉันรู้สึกสนุก การที่ฉันเล่นดนตรีทางบ้านของฉันไม่ค่อยสนับสนุนเท่าไรเพราะคิดว่าจะทำให้เสียการเรียน ฉันก็ไม่ย่อท้อเพราะได้แรงบันดาลใจมาจากรุ่นพี่คนหนึ่งที่เรียนสายวิทย์-คณิตแล้วก็เล่นดนตรีไปด้วยโดยไม่เสียการเรียน ฉะนั้นฉันก็ทำได้หากฉันตั้งใจที่จะทำ 1 ปีต่อมาฉันได้ขอครูเล่นแซกโซโฟนและได้ฝึกซ้อมอยู่เป็นประจำจนเป่าออกก็เริ่มที่จะเล่นเป็นเพลง ช่วงแรกที่ฉันเป่าหลายคนถึงกับฟังไม่ได้ ฉันพยายามอยู่หลายครั้งจนเป่าได้ก็ตอนก่อนเปิดเทอม ฉันดีใจมากเพราะก่อนเล่นได้นั้นฉันต้องพยายามอยู่หลายครั้ง อดทนมานาน เพราะความชอบทางดนตรีของฉันคุณครูเลยสอนฉันเล่นกลองชุดไปด้วยไว้เล่นในวงสตริง การเล่นกลองชุดนั้นไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ต้องแยกประสาทให้ได้และมือเท้าทั้งสองข้างนั้นต้องเล่นคนละอย่างกันและยังต้องจับจังหวะเพราะกลองจะเป็นตัวควบคุมเครื่องเล่นทุกอย่างในวง เพื่อนๆของฉันชวนกันตั้งวงสตริงโดยมีคุณครูช่วยคุมวงและช่วยสอนเล่น ฉันเล่นไม่ค่อยได้ซึ่ง
ฉันกังวลมากเพราะจะเป็นตัวถ่วงของเพื่อน แต่เพื่อนและครูก็ได้ให้กำลังใจพยายามต่อไปและฉันก็ต้องลบคำสบประมาทของใครหลายๆคน ตลอดเวลาที่ซ้อมคนตรีฉันก็ต้องตั้งใจเรียนไปด้วยเพื่อไม่ให้เสียการเรียน เมื่อว่างๆพวกฉันก็มาซ้อมจนถึงเปิดเทอม ครูจะให้ฉันและเพื่อนเล่นดนตรีในงานวันปัจฉิม ม.3 และ ม.6 ที่จบไป พวกฉันมีเวลาซ้อม 1 เดือน เราต้องซ้อมหนักทุกวันแม้ว่าเล่นเท่าไรก็ล่ม ฉันกับเพื่อนพยายามต่อไปจนพ่อกับแม่ว่ามัวแต่ซ้อมดนตรีและไม่ให้มาซ้อม ทำให้ฉันเกือบออกจากวงและใกล้วันเพื่อนในวงก็ประสบอุบัติเหตุ เมื่อถึงวันงานฉันและเพื่อนได้เล่นกันอย่างเต็มที่มีทั้งคนชมและติ ถึงจะไม่ดีมากแต่ฉันก็ภูมิใจกับความสำเร็จนี้
ความสำเร็จนั้นจะมาพร้อมกับอุปสรรคซึ่งเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องเจอ อุปสรรคจะยากเพียงใดอยู่ที่เราต้องมีความอดทน มุ่งมั่น
น.ส.บุศรัตน์ นามสกุล ด้วงรอด ชั้น ม.4/2
