เนื่องจากช่วงที่ผ่านมาประมาณเดือนเมษายน ดิฉันและเพื่อนได้ไปทำงาน part time เป็นเวลาหนึ่งเดือนที่บริษัทแห่งหนึ่ง ได้ไปทำงานเป็นพนักงานทั่วไปใช้วุฒิ ม.3 เข้าสมัครงาน ได้ทำงานอยู่ในฝ่ายจัดสินค้า แต่ดูเหมือนจะง่ายในการทำงาน ที่จริงแล้วเป็นงานที่ไม่ยากมากนัก แต่มันเป็นงานที่หนักมากสำหรับผู้หญิง เพราะในบางครั้งต้องมีการเข็นของและยกของที่หนัก มีจำนวนมากรวมถึงต้องทำงานตลอดมีเวลาพักทานอาหาร 1 ชั่วโมง มีกฎระเบียบมากมายเพราะเป็นการทำงานเกี่ยวกับอาหาร จึงต้องให้ความสำคัญในเรื่องของการรักษาความสะอาดเป็นอย่างมาก ดิฉันและเพื่อนก่อนจะได้เข้าทำงานก็ต้องมีการสัมภาษณ์ มีการอบรมให้ความรู้ในหลายๆเรื่องจึงจะได้เข้าทำงาน ตอนทำงานวันแรกหรือวันที่สอง ก็จะได้ทำงานในจุดที่ไม่ยากคือได้เช็คสินค้าก่อนนำสินค้าส่งออก พอเราเป็นงาน ก็ให้ไปอยู่ในจุดที่หนักขึ้น ดิฉันกับเพื่อนจึงคิดท้อเพราะมันเหนื่อยมากๆ เป็นการทำงานที่ต้องใช้แรงงานหนักมาก เป็นงานที่น่าจะเหมาะกับผู้ชายแต่ก็ยังมีผู้หญิงที่เขาทำอยู่เพราะเขาก็มีการศึกษาที่ไม่สูงนักจึงต้องมาทำงานใช้แรงงานแบบนี้ แต่ดิฉันและเพื่อนก็ยังทำงานได้ถึงหนึ่งเดือนเพราะเพื่อนของฉันคอยให้กำลังใจ และเป็นการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์การที่เราจะทำงานอะไรในปัจจุบัน ไม่ว่าจะเป็นงานสบายหรืองานที่หนัก ก็ต้องขึ้นอยู่กับการศึกษาเพราะถ้าใครมีการศึกษาที่สูงก็ย่อมจะได้เปรียบกว่า เพราะเป็นผู้ที่มีความคิดความรู้ที่มากกว่า รวมถึงการทำงานก็จะสบายกว่า มีการศึกษาที่สูงก็จะทำงานที่ไม่ต้องใช้แรงงาน ใช้เพียงสมอง ความคิดในการทำงาน แต่สำหรับคนที่มีความรู้น้อยก็ต้องทำงานใช้แรงงาน สำหรับประสบการณ์ที่ผ่านมาจากการทำงานเป็นเวลาประมาณหนึ่งเดือนทำให้รู้ถึงความยากลำบากของคนที่ใช้แรงงงานในการทำงาน ทำให้ได้รู้ถึงการใช้ชีวิตในด้านการทำงานเป็นอย่างไร มีคนรู้จักเพิ่มขึ้น แต่ก็มีทั้งคนดีและคนไม่ดี ควรรู้จักเลือกคบเพื่อนฝูงที่ดีด้วย การทำงานนี้จึงเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งที่น่าจดจำในการดำเนินชีวิต และยังเป็นแรงบัลดาลใจอย่างหนึ่งที่ทำให้ดิฉันและเพื่อนคิดว่า เราต้องมีการศึกษาเล่าเรียนให้จบสูงๆ เพื่อจะได้นำไปสู่หน้าที่การทำงานที่ดีได้ในอนาคต
นางสาว จรรยา ศิริพลับ ม.6/6
